“เรื่องเกิดใหม่ยังทำได้ แม้แต่มิติก็ทำได้ แถมยังแจ้งเตือนล่วงหน้าอีก ฉันว่าแล้วเชียว มิตินี่ไม่มีทางไร้ประโยชน์ขนาดนั้นหรอก”
ลู่เฟยพึมพำกับตัวเองในใจ “เงื่อนไขการอัปเกรดนี่ต้องลองคลำทางเอาเองอีก ถ้าไม่ใช่เพราะรู้สึกขยะแขยงที่เอาศพไว้ในมิติ เผลอ ๆ อาจยังปลดล็อกเงื่อนไขอัปเกรดไม่ได้ด้วยซ้ำ”
“สามี ในเมื่อมีที่นาดี ๆ อยู่ในมิติถึง 8 หมู่แล้ว งั้นก็ปลูกพืชลงไปก่อน จะได้เก็บเกี่ยวธัญพืชได้เร็ว ๆ”
ซูจิ้งอี๋เสนอความคิดให้ลู่เฟย
“ในมิติหยุดนิ่งไม่มีเมล็ดพันธุ์ มีแค่มันฝรั่งกับมันเทศ ฉันจะลองปลูกสองอย่างนี้ดูก่อน”
จิตสำนึกของลู่เฟยเข้าสู่มิติ เขาควบคุมมันฝรั่งในมิติหยุดนิ่งให้ลงปลูกในดินดำ รวมแล้วปลูกไป 4 หมู่ จากนั้นก็ปลูกมันเทศอีก 4 หมู่
เมื่อลู่เฟยถอนจิตสำนึกออกจากมิติ ใบหน้าก็เปี่ยมด้วยความยินดี “ที่รัก สำเร็จแล้ว ต่อไปนี้พวกเราจะไม่ขาดอาหารอีกแล้ว”
“ดีจัง ดีจริง ๆ เออใช่ สามี ที่ดินในมิติต้องรดน้ำไหม? น้ำในมิติของคุณพอหรือเปล่า?”
“มีที่ดินแล้ว แต่ปัญหาเรื่องแหล่งน้ำจะแก้ยังไง?”
ซูจิ้งอี๋อดกังวลไม่ได้ จึงถามขึ้น
“ปลูกพืชในดินดำไม่ต้องใช้แหล่งน้ำ เหมือนฟาร์มแสนสุขนั่นแหละ”
“พอพืชผลสุก แค่สั่งเก็บเกี่ยวด้วยจิตสำนึก พืชที่สุกแล้วก็จะถูกเก็บกลับเข้าไปในมิติหยุดนิ่งเอง”
“ที่รัก ในมิติของฉันยังมีบ่อน้ำอีกบ่อ น้ำในบ่อผุดขึ้นมาไม่ขาดสาย ต่อไปเรื่องน้ำดื่มของพวกเราก็ไม่ต้องห่วงแล้ว”