“สามี คุณใจดีจังเลย!”
ซูจิ้งอี๋เห็นลู่เฟยยิ้มอย่างพอใจ ก็อดเอ่ยชมตรง ๆ ไม่ได้
ระหว่างทางทั้งสองพูดคุยหัวเราะกันไปเรื่อย ๆ ซูจิ้งอี๋ประคองลู่เฟยกลับมาถึงบังเกอร์
“พี่ใหญ่ พี่สะใภ้ กลับมาแล้วหรือครับ”
ลู่หย่วนเดินมาเปิดประตู รีบเชิญทั้งสองคนเข้ามา
พอพี่น้องคนอื่น ๆ เห็นทั้งคู่กลับมา ก็พากันวิ่งเข้ามาหา
เสื้อบุนวมของแต่ละคนล้วนแหวกอ้าอยู่
“พี่ซื้ออะไรมาบ้างหรือคะ พี่เขย?”
ซูหว่านฉิงยิ้มแย้มพลางเดินเข้ามาถาม
“ซื้อของมาหลายอย่าง อยู่ในมิติของพี่เขยเธอ เก็บกวาดเสร็จหมดแล้วหรือยัง?”
“น้องสี่ น้องห้า นี่ลูกขนไก่กับหนังสือนิทาน เอาไปอ่านเล่นกันนะ”
ลู่เฟยหยิบของออกมาส่งให้เหล่าน้องสาว จากนั้นมองทางเดินที่สว่างไสวแล้วอดชมไม่ได้ “ทางเดินนี่อุ่นดีจริง ๆ”
“พี่ใหญ่ จุดเตาพร้อมกันตั้งสี่เตา จะไม่อุ่นได้ยังไงล่ะครับ แค่เปลืองฟืนไปหน่อย แล้วยังมีเทียนด้วย พวกนั้นก็ให้ความร้อนได้เหมือนกัน”
ลู่เทารับคำลู่เฟย พอเห็นน้องสาวสองคนมีลูกขนไก่เล่น ก็ลองถามหยั่งเชิง “พี่ใหญ่ มีของเล่นมาฝากผมบ้างไหมครับ?”
“มีของกินมาฝาก แล้วก็หนังสติ๊กสองอัน ทำจากยางสองเส้น ดูสิ”
น้องชายคนที่สามเงยหน้ามองเขาด้วยแววตาเปี่ยมความหวัง ลู่เฟยไม่ทำให้ผิดหวัง เขาหยิบแอปเปิลหนึ่งผล หนังสติ๊กสองอัน และลูกแก้วหนึ่งกำมือออกมายื่นให้ลู่เทา
ลู่เทารับหนังสติ๊ก แอปเปิล และลูกแก้วมาอย่างกับได้สมบัติล้ำค่า ตื่นเต้นจนกระโดดโลดเต้น