“ขอเจอหน้ากันสักครั้งได้ไหม ฉันอยู่ใต้หอพักคุณพอดี”
ซูร่วนมองข้อความล่าสุดที่เด้งขึ้นมาบนโทรศัพท์ แล้วก็นิ่งอึ้งไปทั้งตัว
ข้อความนั้นส่งมาจากคนที่ใช้นามแฝงว่า “สี่ของสารพัดประโยชน์”
รูปโปรไฟล์เป็นโต๊ะหนังสือที่มีสี่ของสารพัดประโยชน์วางอยู่ ส่วนภาพพื้นหลังเป็นทิวทัศน์สวนจีน ดูสง่างามมีรสนิยมมาก
นี่คือหนึ่งใน “ลุง” ที่ต้นฉบับร่างเดิมหลอกเงินมา
ใช่แล้ว ซูร่วนทะลุมิติมา
เธออุตส่าห์สอบเข้ามหาวิทยาลัยในฝันได้ และทุ่มสุดกำลังเพื่อเบียดตัวเข้าไปอยู่ในทีมวิจัยที่อยากเข้ามาตลอด ผลกลับกลายเป็นว่าตรวจพบว่าเธอเป็นมะเร็งตับอ่อน
พอตายแล้วลืมตาตื่นขึ้นมา ก็พบว่าตัวเองอยู่ในสถานที่แปลกตา แถมยังมีความทรงจำกระจัดกระจายของคนแปลกหน้าติดมาด้วย
ผู้หญิงคนนี้ชื่อซูร่วนเหมือนกัน และเหมือนเธอตรงที่ต่างก็เป็นคนชนบทที่ร่ำเรียนอย่างยากลำบากจนสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้
เพียงแต่หลังจากสอบเข้ามหาวิทยาลัยชั้นนำได้แล้ว ผู้หญิงคนนี้ตั้งใจเรียนอยู่แค่ปีเดียว จิตใจก็เริ่มออกนอกลู่นอกทาง คิดแต่จะหาทางแต่งเข้าตระกูลเศรษฐี
ถึงขั้นเพื่อหาทุนไว้ไต่เต้า เธอยังเชื่อคำยุยงของเพื่อนสนิทแล้วเริ่มหลอกเงิน “ลุง”
ทั้งยังพยายามหาสารพัดวิธีแทรกตัวเข้าไปในแวดวงมหาเศรษฐี
ต้นฉบับร่างเดิมถูกคนขังไว้ในสระว่ายน้ำตลอดทั้งคืน ตอนที่ไปร่วมงานเลี้ยงที่ลูกคนรวยจัดขึ้น พอกลับหอพักก็จับไข้ตลอดคืน นั่นเองจึงเปิดโอกาสให้เธอทะลุมิติมาอยู่ในร่างนี้
สมองของซูร่วนยังมึนงงเป็นก้อนโจ๊ก ก็ได้รับข้อความจากคนที่ชื่อสี่ของสารพัดประโยชน์เสียแล้ว
เป็นแค่เพื่อนคุยกันทางอินเทอร์เน็ตมาครึ่งปี จู่ๆ ก็จะขอเจอกันอย่างนั้นหรือ?
แถมยังมาปรากฏตัวใต้หอพักเธอโดยตรงอีก?
ซูร่วนพยุงร่างที่หนักอึ้งลุกขึ้น จากหัวเตียงเธอมองลอดหน้าต่างลงไปข้างล่าง แต่กลับมองไม่เห็นพื้นที่ด้านล่างตึก
ช่างเถอะ อย่างไรเสียเธอก็ไม่อยากเจอคนคนนั้นอยู่แล้ว
ต้นฉบับร่างเดิมเป็นคนเข้าสังคมเก่ง แต่เธอเป็นพวกเข้าสังคมไม่เป็น รับมือไม่ไหวหรอก
เพิ่งเอนตัวกลับลงไป ซูร่วนก็ยกมือตบหัวที่ยังมึนๆ ของตัวเอง
ดูเหมือนเธอจะไม่ไปไม่ได้จริงๆ
คนที่ชื่อสี่ของสารพัดประโยชน์นี่เป็นเจ้าบุญทุ่มตัวจริง ในบันทึกแชต คนที่โอนเงินให้เธออย่างไม่ลังเลที่สุดก็คือเขา
ถ้าวันนี้ไม่จัดการปัญหาของเขาให้เรียบร้อย เธอคงเจอเรื่องใหญ่แน่
ซูร่วนดิ้นรนอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเปิดผ้าห่มแล้วเตรียมลุกจากเตียง
ทันใดนั้นเธอก็นึกขึ้นได้อย่างสิ้นหวังว่า ตอนต้นฉบับร่างเดิมหลอกเงิน “ลุง” เธอไม่ได้ใช้รูปตัวเอง แต่หยิบรูปสาวงามประจำมหาวิทยาลัยที่เธออิจฉาที่สุดมาใช้ส่งๆ
ถึงตอนนี้เธอจะลากสังขารป่วยๆ ไปเจออีกฝ่าย แต่อีกฝ่ายก็ไม่รู้จักเธออยู่ดี!
จากนั้นซูร่วนก็ผุดลุกขึ้นจากเตียงทั้งที่ป่วยหนัก ราวกับคนใกล้ตายได้ยินข่าวร้าย
“ลุง” คนนั้นบอกว่าอยู่ใต้หอพักเธอ ส่วนสาวงามประจำมหาวิทยาลัยก็อยู่ตึกเดียวกับเธอ แถมห้องพักยังอยู่ตรงข้ามกันด้วย
ถ้าสาวงามประจำมหาวิทยาลัยบังเอิญกลับมาตอนนี้ล่ะ...
นั่นไม่เท่ากับว่าเธอทำให้อีกฝ่ายเดือดร้อนหรือ?
เดี๋ยวก่อน ทำไมเนื้อเรื่องนี้ถึงฟังดูคุ้นๆ?
ซูร่วนเปิดโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้ง
สี่ของสารพัดประโยชน์ กระต่ายน้อยน่ารัก
แถมยังมีสาวงามประจำมหาวิทยาลัยซูชิงเชี่ยน กับเรื่องหลอกเงิน “ลุง”...
งานเลี้ยง สระว่ายน้ำ ไข้สูง มาบังคับให้เจอกันใต้หอพัก...
นี่มันไม่ใช่เนื้อเรื่องในนิยายรักหวานแหววเรื่อง “ภรรยาหวานของซีอีโอเผด็จการ” ที่เธออ่านบนเตียงคนไข้เพื่อเบี่ยงเบนความเจ็บปวดหรอกหรือ?
จุดเริ่มต้นของเรื่องคือสาวเห็นแก่เงินไร้ยางอายคนหนึ่ง ใช้นามแฝงว่ากระต่ายน้อยน่ารักหลอกเงิน “ลุง” แต่กลับเผลอไปหลอกทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอย่างหลู่เยียนฉือ คุณชายใหญ่แห่งตระกูลหลู่เข้าโดยไม่ตั้งใจ
ต่อมาหลู่เยียนฉือได้พบกับซูชิงเชี่ยน นางเอกของเรื่อง ทั้งคู่ตกหลุมรักกันตั้งแต่แรกเห็นและมีความรักอันหวานชื่น
ส่วนต้นฉบับร่างเดิมพอรู้ว่าแฟนหนุ่มทายาทตระกูลเศรษฐีของซูชิงเชี่ยน สาวงามประจำมหาวิทยาลัยที่ตัวเองเกลียดที่สุด เป็นหนึ่งใน “ลุง” ที่เธอหลอกเงินมา ก็ไม่พอใจจนไปก่อเรื่องต่อหน้าหลู่เยียนฉือ
บังเอิญว่านางเอกเดินเข้ามาพอดีและได้ยินคำพูดพวกนั้นของต้นฉบับร่างเดิม จึงเข้าใจผิดว่าก่อนหน้านี้พระเอกเคยชอบต้นฉบับร่างเดิม ไม่ใช่เธอ
เพื่อพิสูจน์ความรักที่มีต่อนางเอก หลู่เยียนฉือจึงฟ้องต้นฉบับร่างเดิมขึ้นศาลทันที และส่งเธอเข้าคุก
ทั้งยังเปิดโปงความชั่วที่เธอทำให้คนอื่นรู้ ทำให้ “ลุง” ทุกคนที่เคยถูกเธอหลอกพากันมาซ้ำเติม
ท้ายที่สุดต้นฉบับร่างเดิมก็ถูกทรมานสารพัดในคุก ก่อนจะตายอย่างน่าอนาถ
ในช่องแสดงความคิดเห็น ทุกคนต่างโห่ร้องยินดี บอกว่านางร้ายได้รับผลกรรมสักที
แต่ตอนนี้ถึงตาเธอต้องมาเป็นตัวร้ายตัวประกอบที่มีชะตาต้องตาย เธอกลับหัวเราะไม่ออกเลยสักนิด
ซูร่วนยกแขนขึ้นมาอีกครั้ง
แขนเรียบเนียนไร้ตำหนิ ไม่มีรอยเข็มเล็กใหญ่หรือรอยฟกช้ำเต็มไปหมด
แค่ผอมลงนิดหน่อยเพราะต้นฉบับร่างเดิมบังคับตัวเองให้อดอาหาร
แค่นี้ก็ดีมากแล้ว ไม่รู้ว่าดีกว่าร่างกายที่เต็มไปด้วยบาดแผลของเธอในอดีตตั้งกี่เท่า
เธอไม่อยากตาย!
ในเมื่อสวรรค์ให้โอกาสเธอได้เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง ต่อให้ต้องเป็นตัวประกอบตัวร้ายที่มีชะตาตาย เธอก็จะดิ้นรนสู้ดูสักตั้ง
ติ๊ง!
เสียงเตือนข้อความดังขึ้น
สี่ของสารพัดประโยชน์: “ทำไม ยังไม่ลงมาอีกหรือ?”
แย่แล้ว!
พระเอกมาทวงชีวิตแล้ว
ทำยังไงดี?
คงไม่ถึงกับต้องวิ่งลงไปบอกหลู่เยียนฉือตรงๆ ว่าก่อนหน้านี้เธอหลอกเขามาตลอดหรอกนะ?
ทั้งรูปถ่าย ทั้งคำหวานล้วนเป็นเรื่องโกหก เธอแค่อยากได้เงินของเขาเท่านั้น
หลู่เยียนฉือต้องคิดว่าเธอยั่วโมโหเขาแน่ แล้วคงหั่นเธอเป็นชิ้นๆ!
ซูร่วนขยุ้มผมตัวเองอย่างแรง
ในต้นฉบับเดิม ต้นฉบับร่างเดิมแก้ปัญหานี้ยังไงนะ?
เธอพยายามนึกทบทวน
อ้อ เขียนไว้แบบนี้นี่เอง
ตอนนั้นเธอร้อนรนมาก รีบส่งข้อความไปหาหลู่เยียนฉือ บอกว่าตอนนั้นเธอไม่ได้อยู่ที่มหาวิทยาลัย ไว้นัดเจอกันวันหลัง
ตอนนั้นหลู่เยียนฉือไม่ได้เอะใจอะไร เชื่อคำพูดนั้นจริงๆ
พอนัดเจอกันอีกครั้งช่วงสุดสัปดาห์ ต้นฉบับร่างเดิมก็หลอกนางเอกมา จากนั้นพระเอกกับนางเอกก็เริ่มต้นความรักอันหวานชื่น
เธอจะต้องโกหกเขาเหมือนต้นฉบับร่างเดิมด้วยหรือ?
ถึงการโกหกจะช่วยให้สงบไปได้ชั่วคราว แต่ก็โกหกไปตลอดชีวิตไม่ได้
สุดท้ายเธอก็ยังหนีชะตาติดคุกแล้วตายอย่างอนาถไม่พ้นอยู่ดี
ไม่สิ เรื่องราวเหมือนจะยังไม่ดำเนินมาถึงขั้นที่แก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว
ตอนนี้พระเอกนางเอกยังไม่เคยเจอกันด้วยซ้ำ!
ต้นฉบับร่างเดิมก็แค่หลอกเงินพระเอกไปบ้างเท่านั้น
ถ้าเธอหยุดตอนนี้ แล้วคืนเงินที่หลอกพระเอกมาให้เขาทั้งหมด ก็น่าจะยังทันใช่ไหม?
ซูร่วนกดเข้าไปดูยอดเงินคงเหลือในโทรศัพท์
1,621 หยวน มีเศษมีส่วนครบถ้วน
ดีจริงๆ!
ก่อนหน้านี้พระเอกโอนเงินให้ต้นฉบับร่างเดิมรวมแล้วไม่ต่ำกว่าห้าแสนหยวน
ส่วนพวกใจป้ำอีกหลายคนก็โอนให้ต้นฉบับร่างเดิมไม่น้อย ยังมีเงินก้อนเล็กก้อนน้อยอีก
เงินตั้งมากมาย รวมกันเกือบแปดแสนหยวน ต้นฉบับร่างเดิมใช้หมดเกลี้ยงแล้ว!
หมดเกลี้ยงแล้ว!
ซูร่วนทุบที่นอนอย่างหมดแรง
ทำไมโชคชะตาถึงใจดีกับเธอให้มากกว่านี้ไม่ได้เลย!
แล้วเธอก็พบว่า สิ่งที่ร้ายแรงกว่าวิกฤตที่กำลังจะมาถึงคือเธอดูเหมือนจะตายอีกแล้วจริงๆ
ไข้สูง อ่อนแรง...
แค่จะปีนลงจากเตียงก็อ่อนปวกเปียกจนแทบหายใจไม่ทัน
ซูร่วนลงจากเตียงสองชั้นอย่างยากลำบาก แล้วคว้าเสื้อผ้ามาชุดหนึ่งเปลี่ยนลวกๆ
เธอเดินโซเซไปที่หน้าต่าง
เธอมองลงไปข้างล่างจากหน้าต่าง
ข้างล่างเหมือนจะมีผู้ชายหลายคนยืนอยู่จริงๆ
หลู่เยียนฉือมารอเจอเธออยู่ข้างล่างจริงๆ หรือ?
เสียงเตือนข้อความดังขึ้นอีกครั้ง
คราวนี้มีแค่เครื่องหมายคำถามตัวเดียว
สี่ของสารพัดประโยชน์: “?”
จากนั้นก็มีสัญลักษณ์โอนเงิน จำนวนเงิน: 50,000 หยวน!
หลู่เยียนฉือใจกว้างชะมัด!
ต่อให้เป็นคนสงบเรียบร้อยอย่างซูร่วนก็ยังอดสบถออกมาไม่ได้
แค่นัดเจอกันก็ให้เงินห้าหมื่นแล้ว ซูร่วนแทบอดใจหวั่นไหวไม่ได้
ถ้าหลู่เยียนฉือไม่ใช่พระเอกของเรื่องน่ะนะ