แน่นอน ใช่ว่าเฟิงหรานกับเฟิงชางจะเอาแต่รับโดยไม่ยอมให้
นอกจากจะรักการนอนขี้เซาจนเกินไปแล้ว ในเวลาอื่นเฟิงชางก็เป็นพี่/น้องสาวที่ดีมาก เครื่องประดับอัญมณีที่เธอทำให้เฟิงถัง เฟิงมู่กับเฟิงหราน ล้วนใช้วัสดุที่ดีที่สุด ประณีตบรรจง งานที่ออกมาราวกับงานศิลปะ ส่วนสร้อยคอที่เธอใส่เอง ยังเป็นสร้อยคอขนมรูปหมีน้อยที่เฟิงหรานถักให้เธอก่อนหน้านี้ สร้อยคอที่ร้อยด้วยขนมรูปหมีน้อยสิบสองชิ้น
ตอนแรก ขนมยังไม่ใช่รูปหมีน้อย ตอนนั้นยังไม่มีขนมรูปหมีน้อย อวี๋หรานหรานไม่มีทางทำเรื่องโง่แบบนี้แน่
ตอนนั้นอวี๋หรานหรานแค่อบคุกกี้กลมเล็กหนึ่งถาด มีถาดหนึ่งคุมไฟไม่ดี ได้คะแนนแค่ 93 นางจึงเอามาทำเป็นสร้อยคอให้เฟิงชาง ตอนนั้นนางพูดติดตลกว่า ถ้าคืนไหนเฟิงชางหิว ก็แกะสร้อยคอคุกกี้กินเป็นมื้อดึกได้
เฟิงชางชอบสร้อยคอที่ร้อยคุกกี้เล็กกว่าสิบชิ้นนั่นมาก ตั้งแต่ที่อวี๋หรานหรานกลายเป็นเฟิงหรานมาเนิ่นนานเช่นนี้ นางไม่เคยเห็นเฟิงชางแสดงอารมณ์ออกนอกหน้าเช่นนี้มาก่อน เธอนำสร้อยคอคุกกี้ไปเพิ่มเติม ใส่พลอยลงไปหลายเม็ด สร้อยคอคุกกี้ก็กลายเป็นของระดับน้ำเงินที่ดีชิ้นหนึ่งในชั่วพริบตา แต่ว่ามันก็เป็นแค่คุกกี้ จะไปเทียบกับโลหะชั้นสูงที่เฟิงถังกับเฟิงมู่หามาให้เธอได้อย่างไร
วันนั้น อวี๋หรานหรานนั่งอยู่บนต้นหมู่ที่หน้าประตู มองไปยังป่าใหญ่ด้วยอาการเหม่อลอยตลอดบ่าย ยังคงไม่เข้าใจการกระทำของเฟิงชาง มันมีความหมายอะไร? เปลี่ยนสร้อยคอดีๆ สักเส้น เพิ่มค่าสเตตัสอีกหน่อยไม่ดีกว่าหรือ?