ผ่านไปกว่าหนึ่งปี อวี๋หรานหรานก็กลับมารับบทหิ้วของให้ติ้งไห่อีกครั้ง
เธอกับถูหลานใช้เวลาอยู่ในโลกใบใหญ่ของม่ายหมางได้ไม่กี่วัน ก็มีเบี้ยทะเลสะสมอยู่ไม่น้อย และเริ่มเข้าใจกำลังซื้อของเบี้ยทะเลแล้ว เมื่อเทียบราคาจากอุปกรณ์ ไอเท็ม และสกิลต่างๆ 1 เบี้ยทะเลมีกำลังซื้อพอๆ กับ 1 เหรียญทองเลยทีเดียว
ในโลกใบใหญ่ใต้ทะเลของม่ายหมาง ข้าวของเล็กๆ น้อยๆ และของถูกๆ จำนวนมากใช้แลกเปลี่ยนกับปลาและกุ้งโดยตรง พวกเขามีมาตรฐานการแลกเปลี่ยนของตัวเอง ปลาและกุ้งต่างชนิดกันก็มีมูลค่าต่างกัน
อัตราส่วนและมาตรฐานการแปลงที่ซับซ้อนเอามากๆ สำหรับอวี๋หรานหรานและถูหลาน แต่มันคือการซื้อขายธรรมดาๆ ประจำวันของเหล่าผู้เล่นที่นี่ ทุกคนแค่มองก็รู้แล้วว่าให้พอหรือยัง ผู้เล่นจากโลกภายนอกไม่มีทางเข้าใจได้หมดหรอก
[อวี๋หรานหราน]: ขอบอกก่อนนะ สกุลเงินทั้งสองฝั่งไม่เหมือนกัน ยังไงฉันก็ต้องหักค่าหิ้วของกับค่าลำบากนิดหน่อย พวกนายรับได้ไหม?
[จ้าวซูอิ่ง]: นิดหน่อย ไม่ใช่เป็นกองโตใช่ไหม? ขอดูของก่อน
[อวี๋หรานหราน]: โอเค... ม้าน้ำจักรกล เมาท์ใต้น้ำ ความเร็วสูงสุด 500 กม./ชม. ไม่รับประกันว่าคนจะปลอดภัย เอาดีไหม? 299 เหรียญทองต่อตัว ฉันไม่ได้โก่งเกินเลยจริงๆ นะ นายก็รู้จักฉัน ในเรื่องใหญ่ๆ ฉันแยกแยะถูกผิดได้
[จ้าวซูอิ่ง]: นายไม่ต้องพูดแล้ว ฉันเริ่มกลัวแล้ว
[อวี๋หรานหราน]: งั้นเอาไหม?
[จ้าวซูอิ่ง]: ...เอาสิบตัว