เก็บขนนกเรียบร้อย แล้วก็ปากหมาไปอีกสองสามประโยค อวี๋หรานหรานก็พึงพอใจ แล้วบอกวิธีออกจากที่นี่กับเฟิงถัง
ไม่เพียงต้องจ่ายค่าผ่านทางห้าหมื่นอัญมณี แต่ยังต้องหาหุ่นยนต์เผ่าจักรกลจากภูเขาขยะให้เจอ แล้วภายใต้การชี้แนะของอีกฝ่ายถึงจะได้ชิปของมันมา จากนั้นก็เอาชิปส่งให้ผู้คุม
เฟิงถังยกกำแพงสายฟ้าออก มองผู้เล่นและเผ่าจักรกลรอบตัว ราวกับเห็นฝูงแกะรอเชือด
นางตบไหล่อวี๋หรานหรานแรงๆ "ไปเถอะ สบายใจได้! มีข้าอยู่ ไม่มีใครตามเจ้าไปหรอก"
อวี๋หรานหรานกล่าวขอบคุณ แล้วก็บินจากไปโดยไม่หันกลับมามอง นางพบยานอวกาศขยะลำหนึ่ง แล้วตามมันไปยังที่อยู่ของผู้คุม
ระหว่างทาง นางถาม B8017913 "เจ้าแน่ใจนะว่า ข้าไม่ต้องส่งตัวเจ้าออกไปตอนนั้น?"
B8017913 "ใช่ ไม่มีใครบังคับให้เผ่าจักรกลสละเจตจำนงเสรี และยอมรับผู้ใดที่ไม่ใช่เทพเจ้าเป็นนายคนใหม่ได้ แค่ท่านยื่นข้าให้มันดูแวบหนึ่ง มันก็จะเข้าใจการเลือกของข้าเอง แล้วมันจะปล่อยท่านไป"
อวี๋หรานหราน "ที่เจ้ารู้พวกนี้ มันสืบมาก่อนมาที่นี่ หรือว่าหลังจากถูกลงทัณฑ์สวรรค์จนขยับไม่ได้แล้ว ถึงไปถามมาจากหุ่นยนต์เผ่าจักรกลตัวอื่นกันแน่"
B8017913 "อย่างหลัง เมื่อข้ามาถึงที่นี่ ทุกสิ่งที่นี่ก็ไม่ใช่ความลับอีกต่อไป"
อวี๋หรานหราน "เช่นนั้น เจ้าก็จงใจ ใช่ไหม?
'บอกข่าวนี้กับข้าแล้วร่วมมือกัน ด้วยนิสัยของข้า ข้าต้องกลับไปขายข่าวนี้แน่ เมื่อถึงตอนนั้น... ไม่เพียงทำให้หุ่นยนต์เผ่าจักรกลและผู้เล่นจำนวนมากหวนคืนสู่เขตเหมืองแร่ แต่ยังทำให้หุ่นยนต์เผ่าจักรกลส่วนหนึ่งได้รับอิสรภาพไปพร้อมๆ กัน'"
คำพูดของอวี๋หรานหรานและความหมายในนั้น ทำให้ B8017913 พลันก่อเกิดอารมณ์ขึ้นหลายอย่างในชั่วพริบตา ล้วนเป็นอารมณ์ที่มันไม่เคยเกิดมาก่อน โปรแกรมชิปแสดงผลเป็น [ตื่นตระหนก] [น้อยเนื้อต่ำใจ] [โศกเศร้า]