ทันใดนั้น อวี๋หรานหรานก็รู้สึกว่าตนเองมีสกิลเพิ่มขึ้นมาหนึ่งอย่าง เป็นสกิลที่เธอบอกถูหลานว่าต้องการ—[มังกรน้อยจอมลักเทพ]
สกิลคืนชีพและสกิลฮีลเลอร์เธอมีอยู่แล้ว ส่วนสกิลที่แค่นอนกินก็สามารถเรียนรู้สกิลได้อย่าง[มังกรก็เป็นแบบนี้แหละ (พาสซีฟ)]นั้นทำเอาเธอใจสั่นจริง ๆ ภายในหอคอยสามร้อยปีเธอเห็นกับตาว่าถูหลานเรียนรู้สกิลไปหลายสิบอย่าง มีสกิลระดับ S ถึงสามสกิล และสกิลระดับ SS อีกหนึ่งสกิล
แต่นางเป็นมนุษย์ ต่อให้ได้รับการประทานพรจากถูหลาน อายุขัยในตอนนี้ก็มีเพียงห้าร้อยปี
เมื่อมองจากมุมนี้ ประสิทธิภาพการเรียนสกิลจากการนอนกินนั้น สู้หาเงินแล้วไปซื้อสกิลที่ตัวเองหมายตาโดยตรงไม่ได้เลย ยังไม่ต้องพูดถึงว่าสกิลพาสซีฟนี้ นางในฐานะมนุษย์อาจจะใช้ไม่ได้ผล
ส่วน[มังกรน้อยจอมลักเทพ]ไม่ได้เป็นเพียงสกิลที่ทำให้เวลาย้อนกลับได้ ทัดเทียมสกิลย้อนเซฟไฟล์ แต่มันยังสามารถพัฒนาขึ้นได้อีก แม้ตอนนี้จะยังไม่รู้ว่าสิ่งที่กระตุ้นการพัฒนาคืออะไร แต่อย่างน้อยก็มีความหวังไม่ใช่หรือ แสดงว่าขีดจำกัดสูงสุดของสกิลนี้ไม่ได้หยุดอยู่แค่นี้
ขณะนั้น ถูหลานก็บอกสกิลที่ตัวเองต้องการ—[ฉันอยากพัฒนาจังเลย]
ด้วยใจส่วนตัวแล้ว นางก็หวังให้ถูหลานเลือกสกิลนี้เหมือนกัน
นั่นหมายความว่าหากภายหน้าบนตัวของใครสักคนมีของที่นางจำเป็นต้องขโมยมาให้ได้ แล้วปาร์ตี้เดี่ยวก็ล็อกเป้าไม่สำเร็จ เช่นนั้นนางก็จะเพิ่มโอกาสได้อีก 10 ครั้ง บวกกับการใช้มังกรน้อยจอมลักเทพอย่างเหมาะสมอีกไม่กี่ครั้ง ตัวเลขนี้ก็ยังทวีคูณได้อีก