อวี๋หรานหราน: !!!
[อวี๋หรานหราน]: แล้วอวี๋สวินฮวนจะทำยังไง
นางกังวลถึงขีดสุด กลัวจริง ๆ ว่าติ้งไห่จะเกรงใจนาง แล้วไว้ชีวิตอวี๋สวินฮวน
[เสิ่นอวี้ฉือ]: คงหาทางให้นายฟื้นคืนชีพแหละ ถ้านายไม่อยากให้ฟื้น ก็รีบ ๆ หาเรื่องให้ตัวเองมีธุระเสีย
อวี๋หรานหราน: "..." ยายแก่นี่สายตาช่างคมนัก
[เสิ่นอวี้ฉือ]: แต่ว่าอาจจะไม่ถึงขั้นต้องรบกวนนายหรอก ข้างติ้งไห่ก็มีคนที่มีสกิลฟื้นคืนชีพเหมือนกัน พอถึงเวลาโชว์สกิลฟื้นคืนชีพ เฮยเฟยคงรู้ตัว ฉันว่าเขาแค่ไปทำตามพิธีการ ขู่เฮยเฟยเล่น ๆ
หลังจากรู้ข่าวนี้ อวี๋หรานหรานก็เอาแต่คิดเรื่องนี้มาตลอด นางไม่สนใจความเป็นความตายของเฮยเฟยกับอวี๋สวินฮวน แต่นางเป็นห่วง[ช่วงเวลาแห่งการพลิกผัน]ที่เช่ามา!
ถ้าเกิดเฮยเฟยตาย แล้วสกิลนี้หายไปตามการตายของเจ้าของล่ะ?
นั่นเป็นเรื่องที่มีโอกาสเกิดขึ้นสูงมาก เพราะใน[การซื้อขายครั้งเดียว]ไม่ได้บอกว่าถ้าเจ้าของตายไปแล้ว ของที่เช่ามาจะไม่ต้องคืน
แน่นอน ถ้ามองในแง่ดี ก็อาจไม่ต้องคืนเลยก็ได้
เพียงแต่สกิลนี้สำคัญเหลือเกิน อวี๋หรานหรานจำต้องเตรียมรับมือกับสถานการณ์เลวร้ายที่สุด
นางเปิดหน้าต่างเกม มองไปที่สกิลหนึ่งในนั้น
[ใครคือฮันนิบาล?]: ทำให้เป้าหมายใด ๆ เป็นอาหารรสเลิศสามสิบแปดจานที่แตกต่างกัน และทุกจานมีคะแนนสูงกว่า 90 แต้ม เมื่อเจ้ากินอาหารสามสิบแปดจานนี้จนหมดโดยลำพัง จะสุ่มรับสกิลหนึ่งที่เป้าหมายนั้นเคยมีตอนมีชีวิต (แต่ละเป้าหมายใช้ได้เพียงครั้งเดียว)
ถึงแม้การรับสกิลจะเป็นแบบสุ่ม แต่นางสามารถใช้มังกรน้อยจอมลักเทพมาจับบั๊กได้ ในช่วงเวลาที่กินคำสุดท้าย กดสุ่มซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในที่สุดก็ต้องสุ่มจนได้[ช่วงเวลาแห่งการพลิกผัน]