หลังจากสังหารศัตรูคนสำคัญทั้งสองได้แล้ว เธอก็ไม่ได้รีบร้อนจากไป ยังคงสังหารคนตระกูลหานไปพลาง ขโมยแต้มค่าสเตตัสไปพลาง ระหว่างทางเพราะต้องหยิบกล่องเก็บของออกมาใส่พวกอุปกรณ์ขยะที่ขโมยมาเสมอ เธอรู้สึกว่าหยิบเข้าออกลำบาก เลยแวะซูเปอร์มาเก็ตไปยืมรถเข็นมาคันหนึ่ง
เธอเข็นรถเข็นเดินไปในตระกูลหาน เข้าไปทีละห้อง ขโมยอุปกรณ์มาโยนใส่รถเข็น เหมือนไปช้อปปิ้งวันหยุดสุดสัปดาห์ แถมยังขโมยความลับมาได้ไม่น้อย ฟังจนสมองน้อยๆ ของเธอเริ่มคิดเรื่องทะลึ่ง
พอรถเข็นเต็มเธอก็หยิบกล่องเก็บของออกมาเทของลงในนั้น แล้วเข็นรถเข็นที่ว่างเปล่าไปห้องต่อไป
บางครั้งสกิลฟื้นฟูพลังชีวิตกับน้ำยาฟื้นฟูพลังชีวิตก็เข้าคูลดาวน์ เธอก็นั่งลงกับพื้น เอาอุปกรณ์เหล่านี้ประมูลออนไลน์แบบนิรนามลงโรงประมูลทันที เพื่อให้ขายออกเร็วๆ ลดราคา 60% หมดทั้งร้าน
ตอนนี้ดาวสีครามยังอยู่ในช่วงเริ่มต้นพัฒนา อุปกรณ์ทุกชนิดราคาสูงกว่าราคาจริง ราคา 60% ของตลาดดาวสีคราม ก็พอๆ กับราคาขายที่เจ๋อหลาน เธอไม่มีทางไปหานายหน้าเพื่อเอาอุปกรณ์ที่มาไม่ชัดเจนพวกนี้ สำหรับเธอตอนนี้ เวลามีค่ายิ่งกว่าเหรียญทอง! ขายที่เจ๋อหลาน ไม่สู้ให้ผู้เล่นดาวสีครามได้เติมของ
อุปกรณ์พวกนี้ส่วนใหญ่เป็นชุดเขียวเลเวล 8~10 มีแค่ของที่ตัวหานเชียนซ่านกับน้องชายของนางดีหน่อย ก็ขายไม่ได้กี่ตังค์ สตางค์แดงๆ เล็กๆ น้อยๆ ไม่สู้ไปหาปราสาทหมาป่า
หลังจากสังหารคนตระกูลหานที่อยู่ในอาคารหลักของตระกูลหานกับผู้เล่นระดับสูงที่คุ้มกันพวกเขาแล้ว อวี๋หรานหรานยังรู้สึกเสียดายนิดหน่อยที่ไม่ได้เห็นอวี๋ชิงซานกับอี้ชิวกั่ว เธอตรงไปยังคลังสมบัติของตระกูลหาน ระหว่างทางยังทำให้สัญญาณเตือนดังขึ้นหลายครั้ง แต่ไม่มีใครตื่น อวี๋หรานหรานก็ไม่ต้องใช้รหัสหรือน้ำยา เธอใช้ค้อนเหล็กที่เพิ่งขโมยมาได้เปิดทาง