กลับถึงบ้าน อวี๋หรานหรานก็เก็บตัวอีกครั้ง ปรุงน้ำยา[ฤดูใบไม้ผลิไม่เคยสาย] [นักฆ่ามือทอง] [เวลาหลอมละลาย] และใช้พลังสายฟ้าจุดไฟปีกแสงสีส้มแดงของนางไปพลาง
นางว่างอีกครั้งในเช้าวันที่ 31 ธันวาคม ตั้งใจจะเตรียมอาหารมื้อส่งท้ายปีให้ตัวเอง ถูหลาน และเจ้าแมวหลังบ้าน
วันนี้ ข้อมูล ดังไม่หยุดตั้งแต่เช้า
อวี๋ชิงซาน อี้ชิวกั่ว อวี๋สวินฮวน ต่างก็ส่งมา สองคนแรกเรียกนางกับอวี๋สวินฮวนไปรวมตัวที่เมืองบี อวี๋สวินฮวนส่งรูปถ่ายระยะประชิดของเฮยเฟยมาในกลุ่มโดยตรง
อวี๋หรานหรานกลับเชิญพวกเขากลับมาที่เมือง S แทน สองคนนั้นไม่รู้ว่าแฝงตัวเข้าไปในกลุ่มอิทธิพลไหนอีก หรือไปตอแยเสิ่นอวี้ฉืออย่างหน้าด้านอีกครั้ง ตอบตรง ๆ ว่าไม่กลับแล้ว ไว้ปีหน้าค่อยว่า
อวี๋หรานหรานสงบแล้ว นางเริ่มจัดวางคฤหาสน์ของตัวเอง ผลึกสกิล 60 ก้อนใช้หมดแล้ว แม้จะจุดไฟปีกแสงได้เพียงเกือบ 600 เส้น แต่ก็มากพอให้นางควบคุมสกิลบางอย่างได้เล็กน้อยแล้ว
ภายใต้ม่านน้ำกำบัง นางใช้ตาข่ายสายฟ้าห่อหุ้มบริเวณคฤหาสน์ทั้งหมด ยกเว้นชั้นดาดฟ้าและหลังบ้าน
ตาข่ายสายฟ้าเหล่านี้ หากใครแตะต้อง จะหดรัดกักขังอีกฝ่ายทันที พร้อมผลทำให้เป็นอัมพาต ทำให้อีกฝ่ายสูญเสียความสามารถในการเคลื่อนไหวในชั่วพริบตา เมื่อรวมกับม่านน้ำกำบัง จะสร้างค่าความเสียหายสองเท่า หากผู้บุกรุกดวงแข็งพอ อาจมีชีวิตรอจนนางกลับมา
ค่ามานาที่สิ้นเปลือง นอกจากตอนสร้างจะสูงเล็กน้อยแล้ว หลังจากนั้นทุก 1 นาทีที่ดำรงอยู่จะใช้ค่ามานา 1 หน่วย อวี๋หรานหรานฝังอัญมณีมานาไว้ใต้ตาข่ายสายฟ้าสองสามก้อน ค่ามานาที่เก็บไว้ในนั้นอย่างน้อยก็พอให้ตาข่ายสายฟ้าอยู่ได้ 3 วันตามธรรมชาติ