ห่านอ้วนต้องแก้แค้นเรื่องคำสาปแน่ หรือไม่ก็ยังติดใจที่ตอนนั้นตนไม่ไปร่วมมือกับเขา แต่ไปหาเฟิงถังแทน
อวี๋หรานหรานกุมอกถามขึ้นว่า "พวกมันก็แค่มาป่วนเพียวๆ งั้นเหรอ?"
"ใช่แล้ว" หลีโจวมองช่องแชทอย่างเพลิดเพลิน "แค่นี้ยังไม่พออีก?"
นางแชร์ข้อมูลที่ตัวเองเห็น "พวกนั้นเสียสิทธิ์ในเกมไปแล้ว เลยทำอะไรตามอำเภอใจ แถมมาก่อกวนโดยเฉพาะ แถมภายใต้การนำของเฟิงถัง ยังมีระบบมีวินัย ไม่แตะต้องเผ่าจักรกล ไม่ยุ่งกับร้านค้าในตลาด ป่วนผู้เล่นอย่างเดียว แย่งเหมืองอัญมณีกับอัญมณี พอใกล้ถึงจุดเกิดภารกิจพิเศษในเขตปลอดภัยก็ถอนตัวก่อน"
ถูหลานว่า "...ไร้ยางอายจริงๆ"
อวี๋หรานหรานว่า "...อะไรไร้ยางอาย?! นี่เรียกว่าแทกติก!"
ถูหลานถาม "นี่เจ้าเริ่มพูดเข้าข้างเฟิงถังตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?"
อวี๋หรานหรานว่า "ข้าก็แค่ว่ากันตามข้อเท็จจริง"
นางจะบอกได้ยังไงว่าช่วงนี้นางแอบนับถือเฟิงถังเป็นอาจารย์
เพื่อสืบข่าวเกี่ยวกับสมรภูมิโลกให้มากขึ้น อวี๋หรานหรานจึงตัดสินใจอยู่ต่อ แล้วค้างคืนที่เกาะมังกรคืนนี้
หลีโจวเองก็ชอบพูดคุยกับคนที่เคยเข้าสมรภูมิโลกมาแล้ว เพราะเรื่องราวในสมรภูมินั้น คนอย่างเสวี่ยตุยพวกนั้นไม่เข้าใจ ต่อให้นางอธิบายมากแค่ไหน ก็ไม่มีใครซาบซึ้งถึงความสนุกและอันตรายได้เท่าผู้ที่เคยเข้าไปด้วยตัวเอง
แม้ในสมรภูมิโลกจะลำบากสักเพียงไหน พอนึกย้อนกลับมา หลีโจวก็ยังค้นพบช่วงเวลาที่มีความสุขมากมาย ทั้งที่เกี่ยวข้องกับซงกุยและที่มาจากเกมเอง