เฟิงชางถอนหายใจ: "นิสัยแบบนี้... ไม่แปลกใจเลยที่เจ้าปลุกเฟิงหรานขึ้นมาได้... เจ้าทำได้ไหม? เฟิงหราน?"
เฟิงหรานพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น: "ได้ค่ะ พี่ออกไปเถอะ สกิลของหนูบอกว่าแลกเปลี่ยนครั้งนี้ไม่มีปัญหา ขอแค่เราไม่ทำร้ายนาง นางจะไม่ผิดคำพูด พี่อย่าแตะต้องนางเด็ดขาด ห้ามเด็ดขาดนะ"
เฟิงชางถูกทำให้หัวเราะ นางอยากจะบอกว่านางสามารถสังหารสิ่งมีชีวิตนี้ได้ในพริบตา แต่เมื่อนึกถึงสกิลของเฟิงหราน นางจึงกลืนคำโต้แย้งลงคอ แล้วออกจากห้องไปอย่างเด็ดขาด
เฟิงหรานจึงพูดต่อ: "ได้แล้วล่ะ"
เฟิงชางไม่ได้ลงมือ อวี๋หรานหรานผิดหวังเล็กน้อยจริง ๆ นางเลือกสกิล [เค้กครีม] ที่ต้องการไว้แล้ว แค่เฟิงชางลงมือ นางก็จะใช้ [ช่วงเวลาแห่งการพลิกผัน] แลกสกิลพรเทพประทานของเฟิงชางหนึ่งอย่าง มาแลกกับสกิลพรเทพประทานใน [จ้าวธนูเทพ] ของนาง ตอนนั้นหลังจากขึ้นหอคอยก็รีบหนีเอาชีวิตรอด เลยไม่มีโอกาสทำ ใครจะรู้ว่าเฟิงหรานจะห้ามปรามไว้ได้
อวี๋หรานหรานพูดอย่างเสียดาย: "เจ้ากลัวนางจะลงมือกับข้ามากเลยหรือ?"
เฟิงหราน: "ใช่ [สัมผัสที่หกเหนือล้ำ] ของหนูบอกว่า ถ้านางลงมือกับเจ้า นางจะขาดทุนย่อยยับ"
อวี๋หรานหรานยอมแพ้แล้ว นางไม่พูดจาไร้สาระอีก ยื่นกับดักจับวิญญาณให้ถูหลาน...
ครึ่งชั่วโมงต่อมา เฟิงชางที่กำลังนั่งพักหลับตาอยู่ที่ชั้นล่าง จู่ ๆ ก็ลืมตาขึ้น เมื่อครู่ นางสัมผัสได้ว่าเฟิงหรานออกจากชั้นสองไปที่ห้องในทิศทางเก้านาฬิกาของชั้นห้า
เฟิงชางเมินเฉยต่อคำเตือนของเจ้าของร้านจิ้งจอกจันทราหกหาง พุ่งตรงไปยังชั้นห้า ค้นหาห้องที่เฟิงหรานอยู่แล้วพังประตูเข้าไป
จนกระทั่งนางพุ่งไปถึงริมหน้าต่างและเห็น "เฟิงเยอ" ที่นอนอยู่บนพื้นด้วยค่าพลังชีวิตเต็ม จึงโล่งใจ นางเดินไปเขย่า "เฟิงเยอ" ให้ตื่นขึ้น ฝ่ายหลังค่อย ๆ ตื่นขึ้นมา แต่คิ้วเต็มไปด้วยความอ่อนล้าอย่างรุนแรง ตัวนกฮูกต้นโอ๊กเองก็อ่อนแอมากเช่นกัน ค่าสเตตัสยิ่งถูกลดทอนลงเหลือเพียง 20% จากเดิม นี่ล้วนเป็นผลพวงจากความตายเพราะพลังโจมตีทางวิญญาณ ต้องใช้เวลาค่อย ๆ ฟื้นฟู