นางไม่ได้คิดว่านั่นคือความละโมบของซูอีถง บางคนโหยหาความรักเพราะไม่เคยได้รับ จึงเข้าใจผิดว่าความรักคือสิ่งวิเศษ แต่ซูอีถงไม่ใช่...
นางได้เห็นการเปลี่ยนแปลงของซูอีถงระหว่างชาติก่อนกับชาตินี้ นางได้ล่วงรู้ถึงความคับแค้นใจของซูอีถงเมื่อเผชิญหน้ากับตระกูลซู และนางยังได้ใช้ชีวิตร่วมกับเฟิงมู่ในหอคอยเป็นเวลาสิบปี ในมุมมองของนาง จริง ๆ แล้วซูอีถงไม่ได้ขาดความรักในสายตาคนทั่วไป ต้นตอความรักที่พร่องของนางมาจากการสูญเสียอำนาจ
ดังนั้นอวี๋สวินฮวนถึงได้บอกว่าซูอีถง "ความรักของผู้อ่อนแอนางดูแคลน ความรักของผู้แข็งแกร่งก็ทำร้ายศักดิ์ศรีของนาง" เพราะในสายตาของซูอีถง อย่างแรกไร้ประโยชน์ อย่างหลังกลับนำมาซึ่งภัยคุกคามได้ง่าย
แล้วสิ่งที่เฟิงถังให้กับซูอีถงเล่า จะเป็นเพียงอำนาจกับความผูกพันทางสายเลือดก็หาไม่ ยังมีพลังมากพอจะกุมชะตาชีวิตกับความยุติธรรมที่นางไม่เคยสัมผัส และภายใต้ความยุติธรรมสมบูรณ์แบบนั้น เฟิงถังยังก้าวพ้นความยุติธรรม มอบความรักลำเอียงที่นางเฝ้าฝันถึงแก่ซูอีถง นางมอบ [ชายามบ่าย] ให้ซูอีถง มอบให้ "นับจากนี้ เซี่ยงเซียวไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้ชื่อ มู่ อีก"
อวี๋สวินฮวนบอกว่าซูอีถงบอกไม่ได้ว่าตัวเองต้องการอะไร นางจะบอกแค่ว่านางต้องการสิ่งที่นางสมควรได้
เฟิงถังไม่ถามอะไร เฟิงถังมอบให้ทั้งหมด
การทรยศของซูอีถง มันเป็นผลลัพธ์ที่เลี่ยงไม่ได้เลย
— "อย่างนั้นนางก็พบแล้ว สิ่งที่เจ้าว่ามันยุ่งยากแทบตายพวกนั้น นางพบหมดแล้ว"
ได้ยินคำนี้ แววตาบิดเบี้ยวเหี้ยมเกรียมของอวี๋สวินฮวนเกิดความว่างเปล่าชั่วอึดใจ