มหาเวทย์ผนึกมาร: 100 ไสยเวทที่ฉันหลงรักสุดหัวใจ

ตอนที่ 1 มหาเวทผนึกมาร: 100 คุณไสยที่ชอบเธอสุด ๆ

9 นาที· 2.1K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

“เอ๊ะ เจ้าตัวใหญ่!”

เมื่อครู่ชาอินยังยืนงงอยู่ในตรอกที่ไม่คุ้นตา แต่เพียงชั่วพริบตา ความสนใจทั้งหมดก็ถูกสิ่งมีชีวิตขนาดมหึมาตรงหน้าดึงไปจนหมด

มันคือสุนัขตัวใหญ่สีขาวโพลน

ตอนนี้มันกำลังกัดสัตว์ประหลาดรูปร่างประหลาดอยู่ พอสะบัดหัวทีเดียว เสียงฉีกกระชากชวนเสียวฟันก็ดังขึ้น ร่างสัตว์ประหลาดแตกเป็นชิ้น ๆ ก่อนสลายกลายเป็นควันดำ

สุนัขตัวใหญ่สีขาวเงยหน้าขึ้นมองชาอิน

ชาอินก็มองมันกลับ

“……”

เขาค่อย ๆ ถอยหลังไปหนึ่งก้าว แล้วจู่ ๆ เงาด้านหลังก็ขยับ สุนัขสีดำอีกตัวพุ่งออกมาจากเงา ขวางปากตรอกไว้พอดี

“ดะ เดี๋ยวนะ แบบนี้ไม่ถูกแล้วมั้ง?”

ชาอินถอยไปจนแผ่นหลังแนบกำแพง แล้วยกมือทั้งสองขึ้นอย่างรู้สถานการณ์

“เจ้าตัวใหญ่ อย่ากัดฉันนะ!”

สุนัขทั้งสองไม่ได้พุ่งเข้าใส่ เพียงยืนจ้องเขาจากด้านหน้าและด้านหลัง

ชาอินมองตัวสีขาว แล้วมองตัวสีดำ หนึ่งคนกับสุนัขสองตัวต่างไม่มีใครขยับก่อน

กระทั่งมีเด็กหนุ่มผมดำเดินออกมาจากด้านหลังสุนัขสีขาว

“สุนัขหยก”

พอได้ยินเสียงเด็กหนุ่ม สุนัขตัวใหญ่ทั้งสองก็เก็บท่าทีเป็นศัตรู แล้วกลับไปอยู่ข้างเขาทันที

เด็กหนุ่มยื่นมือไปลูบหัวสุนัขหยกสีขาว ก่อนหันมามองชาอิน

“นายมองเห็นพวกมันเหรอ?”

ชาอินไม่ได้ตอบ หรือพูดให้ถูกคือเขาฟังไม่รู้เรื่องเลยด้วยซ้ำว่าเด็กหนุ่มพูดอะไร

ความสนใจทั้งหมดของเขาจับจ้องอยู่ที่ใต้เท้าของอีกฝ่าย

ในส่วนลึกของเงา มีห้องห้องหนึ่งกลับหัวอยู่

พื้นอยู่ด้านบน ส่วนเพดานกลับจมอยู่ด้านล่าง ทั้งโต๊ะ เก้าอี้ ตู้ และเตียง ล้วนวางอยู่ในความมืดด้วยทิศทางที่กลับตาลปัตร

ตรงกลางเพดานที่กลับหัวนั้น มีเด็กสาวผมดำนั่งอยู่

เธอสวมกิโมโนสีดำ ผมยาวยุ่งเล็กน้อย ในอ้อมแขนกอดตุ๊กตากระต่ายเอาไว้

รอบตัวเธอยังมีข้าวของอีกมากมายกองอยู่ ทั้งสุนัข ช้าง นก และตุ๊กตารูปร่างต่าง ๆ ที่มองไม่ชัด

ราวกับรู้สึกได้ถึงสายตาของชาอิน

เด็กสาวเงยหน้าขึ้น สายตาของทั้งคู่ประสานกันพอดี

เธอก้มมองตัวเอง แล้วเงยหน้ามองชาอินอีกครั้ง

“นาย…กำลังมองฉันอยู่เหรอ?”

【ติ๊ง!】

【ระบบพิชิตคุณไสย 100 แบบที่ชอบเธอสุด ๆ เริ่มทำงาน!】

【ระบบนี้มีเป้าหมายเพื่อช่วยโฮสต์พิชิตสาวสวย ออกเดตกับพวกเธอ เพิ่มค่าความชอบ และรับความสามารถที่เกี่ยวข้อง เพื่อก้าวสู่จุดสูงสุดของชีวิต!】

【ตรวจพบตัวตนคุณไสย: วิชาคุณไสยเงาสิบประการ】

【ค่าความชอบปัจจุบัน: -50】

【วิชาคุณไสยเงาสิบประการคิดว่าคุณเป็นโรคจิตที่แอบมองห้องของคนอื่น】

วิชาคุณไสยเงาสิบประการ?

เขามองเด็กสาวผมดำ แล้วมองสุนัขตัวใหญ่สองตัวตรงหน้า สุดท้ายก็หันไปมองเด็กหนุ่มผมดำคนนั้น

ฟุชิงุโระ เมงุมิ + สุนัขหยก + วิชาคุณไสยเงาสิบประการ = ?

เฉลย:

= มหาเวทผนึกมาร

เข้าใจแล้ว เขาข้ามมิติมานี่เอง

แถมยังข้ามมาอยู่ในโลกที่แค่มีอะไรโผล่ออกมาจากข้างทาง ก็อาจจับคนธรรมดากินเป็นของว่างได้

ส่วนระบบที่ติดตัวเขามาด้วยนี่…

ชาอินเหลือบมองเด็กสาวผมดำที่ยังกอดตุ๊กตากระต่ายอยู่

พิชิตคุณไสยเหรอ? ระบบบ้าอะไรกันเนี่ย?

“นี่” ฟุชิงุโระ เมงุมิขมวดคิ้ว “ฉันถามอยู่นะ นายมองเห็นพวกมันหรือเปล่า?”

【วิชาคุณไสยเงาสิบประการคิดว่าคุณเมินโฮสต์ของเธอ】

【ค่าความชอบลดลง】

ชาอินได้สติทันที ให้ตายสิ นี่โดนลูกหลงไปด้วยเหรอ?

“เห็น!”

เขาตอบอย่างฉะฉาน หนักแน่นราวกับกำลังประกาศเข้าร่วมพรรคการเมือง

ฟุชิงุโระ เมงุมิกลับชะงักไปนิดหนึ่ง “ก่อนหน้านี้ก็มองเห็นเหรอ?”

“วันนี้เป็นครั้งแรก”

“รู้ไหมว่านั่นคือตัวอะไร?”

“ไม่รู้หรอก” ชาอินตอบหน้าตาเฉย

ฟุชิงุโระ เมงุมิจ้องเขาอยู่ครู่หนึ่ง ชายตรงหน้าไม่มีร่องรอยพลังคำสาปให้เห็นชัด ๆ และท่าทางก็ไม่เหมือนคนที่เคยได้รับการสอนเรื่องไสยเวท

แต่คนธรรมดาทั่วไปไม่ควรมองเห็นสุนัขหยกได้ เว้นแต่จะอยู่ในสถานการณ์คับขันถึงชีวิต ยิ่งไม่ต้องพูดถึงวิญญาณคำสาปตัวเมื่อกี้

“อย่าเพิ่งไปไหน” ฟุชิงุโระ เมงุมิหยิบโทรศัพท์ออกมา “ฉันจะโทรหาใครสักคน”

“ได้”

ชาอินรับคำอย่างว่าง่ายยิ่งกว่าอีกฝ่ายเสียอีก เขาไม่ได้คิดจะไปไหนอยู่แล้ว

ล้อเล่นหรือไง โลกนี้คนตายกันง่ายพอ ๆ กับการดื่มน้ำ แถมสิ่งเดียวที่เป็นไพ่ตายของเขาตอนนี้ยังเขียนคำว่า ‘ได้รับความสามารถ’ ไว้โต้ง ๆ อีก

แล้วจะทำยังไงได้ล่ะ?

ก็พิชิตสิ

ส่วนฉากภาพพิเศษน่ะ แค่ผลพลอยได้เท่านั้น

ฟุชิงุโระ เมงุมิกดโทรออกติดแล้ว “ฮัลโหลครับ อาจารย์โกโจ”

ชาอินเงี่ยหูฟัง ไม่นานนักก็มีเสียงเนือย ๆ ดังมาจากปลายสาย

“ว่าไง เมงุมิ?”

เป็นโกโจ ซาโตรุจริง ๆ ด้วย

ฟุชิงุโระ เมงุมิหันหลังให้ชาอินแล้วเริ่มอธิบายสถานการณ์

ส่วนชาอินก็ฉวยโอกาสนี้แอบสังเกตสุนัขหยกทั้งสองตัวอย่างเปิดเผย

ตัวสีขาวก็ดูสง่างาม ตัวสีดำก็ดูสง่างาม ต้องยอมรับเลยว่าพอดูของจริงแล้วเท่กว่าในอนิเมะอีก

มองอยู่ไม่กี่วินาที สายตาของเขาก็แอบเหลือบไปทางใต้เท้าฟุชิงุโระ เมงุมิอีกครั้ง

เด็กสาวผมดำยังคงนั่งอยู่ตรงนั้น เธอกอดเข่า วางตุ๊กตากระต่ายไว้บนตัก แล้วจ้องชาอินอย่างระแวดระวังเป็นพิเศษ

ชาอินรีบเบือนสายตาหนีทันที

ตอนนี้ค่าความชอบยังติดลบอยู่ ถ้าวิ่งเข้าไปพูดว่า “สวัสดี ฉันอยากพิชิตเธอ” มีโอกาสสูงมากที่จะเป็นตัวเลือกผิด เกมจีแอลก็เล่นกันแบบนี้ทั้งนั้น

ต้องหาจุดเริ่มต้นที่เหมาะ ๆ ก่อน ชาอินมองไปยังห้องกลับหัวนั้นอีกครั้ง

สุนัข ช้าง กระต่าย นก

แล้วยังมี…มะโฮรากะแม่บ้านอีกเหรอ?

ชาอินเงียบไปสองวินาที รสนิยมของสาวคนนี้ไม่ธรรมดาแฮะ

มองไปข้าง ๆ ยังมีตุ๊กตาสุนัขสีดำกับสีขาว ซึ่งรูปร่างหน้าตาตรงกับสุนัขหยกที่อยู่ข้างนอกอย่างชัดเจน

ชาอินมองตุ๊กตา แล้วหันไปมองสุนัขหยก

เข้าใจแล้ว

จู่ ๆ เขาก็ย่อตัวลง “ว้าว เจ้าตัวใหญ่ เท่ชะมัดเลย!”

สุนัขหยกสีขาวเอียงคอ ฟุชิงุโระ เมงุมิหยุดพูดแล้วหันกลับมามองเขาแวบหนึ่ง

ชาอินไม่สนใจเลย “เจ้าตัวใหญ่ ขนของนายสวยจริง ๆ”

เขาพินิจสุนัขหยกสีขาวอย่างจริงจัง “เมื่อก่อนฉันได้ยินคนชมกันบ่อย ๆ ว่าผมขาวราวหิมะ”

“แต่ฉันว่ายังสรุปไม่ได้หรอก ต้องถามนายก่อนว่าเห็นด้วยไหม”

ฟุชิงุโระ เมงุมิ: “……”

เด็กสาวในเงากะพริบตาหนึ่งครั้ง

【วิชาคุณไสยเงาสิบประการคิดว่าคำเปรียบของคุณเว่อร์ไปหน่อย】

หลังจากหยุดไปครึ่งวินาที

【แต่เธอชอบฟัง】

มีหวังแล้ว

ชาอินหันไปมองอีกตัว

สุนัขหยกสีดำยังยืนอยู่ข้าง ๆ พอเห็นชาอินหันมามอง มันก็เบือนหน้าหนี

ยังมีนิสัยหมาแบบหลีกเลี่ยงความสัมพันธ์ด้วยเหรอ? คิดว่าจะหลอกฉันได้หรือไง?

“แล้วก็นายนั่นแหละ” สุนัขหยกสีดำเงยหน้า ชาอินพินิจมันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

“ปากกระบอกของนายนี่มีอะไรให้พูดถึงเยอะเลยนะ”

ฟุชิงุโระ เมงุมิ: “?”

“รูปทรงอิ่มเต็ม กัดได้ทรงพลัง แนวกรามก็ชัดเจน”

“ถ้าอยู่ในหมู่สุนัขด้วยกัน มองแวบเดียวก็รู้เลยว่าเป็นยอดสุนัข”

สุนัขหยกสีดำไม่มีปฏิกิริยาอะไร เพียงหันหน้าไปอีกทาง

หางของมันเริ่มแกว่ง หนึ่งที สองที แล้วก็ยิ่งแกว่งเร็วขึ้นเรื่อย ๆ

แหม เจ้าตัวดี

เด็กสาวผมดำในเงาก้มมองตุ๊กตาสุนัขของตัวเอง คิ้วที่เคยขมวดแน่นคลายลงอย่างเห็นได้ชัด

【ความประทับใจที่วิชาคุณไสยเงาสิบประการมีต่อคุณดีขึ้นเล็กน้อย】

ชาอินรีบฉวยจังหวะทำคะแนนต่อ คราวนี้เขาไม่พูดจาเว่อร์วังอีก แต่ยื่นมือออกไป กะระยะระหว่างสุนัขหยกสีดำกับสีขาว

“แต่พวกนายสองตัวยืนอยู่ด้วยกันแล้วดูดีที่สุด”

“ตัวหนึ่งดำ ตัวหนึ่งขาว เข้ากันดีนะ”

สุนัขหยกทั้งสองหันมามองเขาพร้อมกัน ชาอินยิ้มให้

“คนที่เลี้ยงพวกนายคงชอบพวกนายมากเลยสินะ”

ภายในเงาพลันเงียบลง นิ้วของเด็กสาวผมดำที่กำตุ๊กตากระต่ายหยุดชะงัก เธอก้มมองตุ๊กตาสุนัขสองตัวที่อยู่ข้างกาย

ระบบไม่ได้ประกาศผลทันที

ผ่านไปหลายวินาที

【วิชาคุณไสยเงาสิบประการรู้ว่าคุณพยายามเอาใจเธออยู่บ้าง】

ชาอินใจหายวาบ แย่แล้ว ฉันออกนอกหน้าเกินไปหรือเปล่า?

【แต่เธอไม่ได้รังเกียจ】

【เวลาผู้ใช้ไสยเวทพูดถึงชิกิงามิ ส่วนใหญ่มักพูดถึงพลัง ศักยภาพ ความยากในการปราบ และคุณค่าของวิชา】

【น้อยคนนักที่จะคิดเพียงว่า…】

【พวกมันเท่มาก】

【เริ่มเหตุการณ์พิเศษ: การยอมรับจากชิกิงามิ】

【ค่าความชอบของวิชาคุณไสยเงาสิบประการถึง 0】

【ละลายกำแพงใจสำเร็จ】

สำเร็จแล้ว!

ชาอินเกือบหัวเราะออกมาดัง ๆ ตรงนั้น

ในเวลาเดียวกัน พลังแปลกประหลาดสายหนึ่งก็พลันเอ่อล้นขึ้นมาจากส่วนลึกของร่างกาย

กล้ามเนื้อและกระดูกปวดตึงเล็กน้อย ลมหายใจคล่องขึ้น ร่างกายก็เบาสบายกว่าก่อนหน้าอย่างเห็นได้ชัด

บางสิ่งที่ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยสัมผัสได้ เริ่มไหลเวียนอยู่ในร่างกาย

พลังคำสาป

【ค่าความชอบถึง 0 เป็นครั้งแรก】

【สมรรถภาพร่างกายและพลังคำสาปของโฮสต์เพิ่มขึ้นเล็กน้อย】

【ระดับร่างกาย: ขั้นสี่ ระดับล่าง】

【ระดับพลังคำสาป: ขั้นสี่ ระดับล่าง】

【ระดับโดยรวมปัจจุบัน: ขั้นสี่ ระดับล่าง】

ชาอินหมุนข้อมือ รู้สึกว่าตัวเองเต็มไปด้วยพละกำลัง นี่มันได้ประโยชน์จริงกว่าฉากภาพพิเศษเยอะเลย

ไม่ไกลนัก ฟุชิงุโระ เมงุมิพูดต่อไม่ไหวแล้ว

เขาถือโทรศัพท์ มองชาอิน แล้วมองสุนัขหยกสองตัวที่หางยังแกว่งไม่หยุด

ปลายสายเงียบไปหลายวินาที จากนั้นเสียงหัวเราะที่ไม่คิดปิดบังก็ดังลั่นออกมาจากลำโพง

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ! เมงุมิ พาเขาติดตัวไปด้วยสิ!”

“คนที่น่าสนใจขนาดนี้ ฉันต้องเห็นกับตาตัวเองให้ได้!”

“เดี๋ยวก่อนครับ อาจารย์โกโจ!”

ฟุชิงุโระ เมงุมิคัดค้านทันที “แบบนี้ผิดระเบียบของวงการไสยเวทชัด ๆ เลยไม่ใช่เหรอครับ?”

“ไม่เป็นไรหรอก ก็แค่ระเบียบเอง”

ชายที่อยู่ปลายสายหัวเราะอย่างอารมณ์ดียิ่งกว่าเดิม

“จะว่าไป กฎน่ะมีไว้ให้แหกไม่ใช่หรือไง? ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ!”

เป็นโกโจ ซาโตรุจริง ๆ ด้วย และฟังจากที่พูดมา ดูเหมือนเขาจะมีที่ไปแล้วสินะ

“นี่”

ฟุชิงุโระ เมงุมิพูดขึ้นกะทันหัน ขัดจังหวะความรู้สึกของชาอิน

“ฉันไม่รู้หรอกว่านายเป็นอะไรกันแน่ แต่ในเมื่ออาจารย์โกโจพูดแล้ว…”

เขาหยุดไปครู่หนึ่ง สีหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกว่าเป็นเรื่องยุ่งยาก

“ช่วงสองสามวันต่อจากนี้ รบกวนตามฉันไปก่อน”

ชาอินไม่คิดว่าเป็นเรื่องยุ่งยาก กลับรู้สึกโล่งใจเสียมากกว่า

หลังฟุชิงุโระ เมงุมิวางสาย เขายกมือขึ้นคลายวิชา สุนัขหยกทั้งสองกลายเป็นเงา แล้วหลอมรวมเข้ากับพื้นอย่างรวดเร็ว

ในเวลาเดียวกัน ห้องที่กลับหัวอยู่ในส่วนลึกของเงาฟุชิงุโระ เมงุมิ รวมถึงเด็กสาวผมดำที่นั่งอยู่บนเพดาน ก็หายไปด้วย ดูท่าว่าวิชาคุณไสยเงาสิบประการจะถูกยกเลิกแล้ว

ระบบให้คำอธิบายขึ้นมาพอดี

【ก่อนค่าความชอบจะถึง 20 โฮสต์จะมองเห็นตัวตนของคุณไสยที่เกี่ยวข้องได้ก็ต่อเมื่อคุณไสยนั้นอยู่ในสภาพพร้อมใช้งาน】

เข้าใจแล้ว ดูท่าถ้าอยากพิชิตตัวตนของคุณไสยต่อ เขาต้องหาทางอยู่ข้างผู้ใช้ไสยเวทให้ได้ก่อน

ชาอินได้สติ แล้วรีบพยักหน้าให้ฟุชิงุโระ เมงุมิ

“ได้เลย พี่ใหญ่ ผมให้ความร่วมมือเต็มที่!”

“อย่าเรียกฉันว่าพี่ใหญ่”

“โอ้ ๆ พี่ใหญ่ตัวน้อย!”

ชาอินวางแผนในใจว่าจะต้องแต่งงานกับวิชาเงา แล้วเย็บตุ๊กตาให้เธอ ที่ดีที่สุดคือเย็บมะโฮรากะสิบตัว

ตัวหนึ่งชงชา ตัวหนึ่งรินน้ำ ตัวหนึ่งซักผ้า ตัวหนึ่งทำกับข้าว ตัวหนึ่งนวดไหล่ ตัวหนึ่งทุบหลัง ตัวหนึ่งเป็นหมา อีกตัวเป็นแมว

อีกตัวเอาไว้ระเบิดตัวเอง ส่วนตัวสุดท้ายเอาไว้อุ่นเตียง

ฮิ ๆ

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป