หยางม่านเปิดผนึกพระราชโองการขึ้นต่อหน้าที่ประชุม
ถวายพระพรหมทูล
“เหรินได้ยินว่า พระเจ้าแผ่นดินผู้ครองโลก ยกย่องผู้มีความดันเพื่อสำแดงคุณงามความดี และปูนบุญคุณวุฒิเพื่อเปิดสืบวงศ์ตระกูล ผู้ที่คุณงามครอบคลุมจักรวาล ย่อมพระราชทานแผ่นดินทั้งมวล ผู้ที่ความชอบสูงส่งในเสนาสภา ย่อมสถาปนาให้เป็นโอรสสืบตระกูล
“เหตุฉะนี้ แก่เซี่ยแห่งเมืองเฉินจวิ้น ผู้เป็นบุตรชื่อหงส์ มีน้ำใจประพฤติตามธรรม ชำระสะอาดบริสุทธิ์ มีรสนิยมและสติปัญญาลึกไกล ประพฤติความมั่นคงมั่นคงทั้งในยามสุขและยามทุกข์ เผยแพร่เมตตาปรานีสู่แดนลำน้ำแยงซี ประพันธ์กฎการคำนวณตระกูลเซี่ยเผยแพร่ประโยชน์แก่พสกนิกร สร้างวิชาเลขเซี่ยทิ้งคุณูปการไว้ในราชสำนัก
“บัดนี้ เหรินส่งหวงเหมินซื่อหลาง หยางม่าน ถือพระราชหัตถเลขาสถาปนาแกเป็นตูเซียงโหว พร้อมศักดินาพันหน่วยครัว จงเคารพรับพระบรมราชโองการนี้ ค้ำจุนวงศ์วงศ์จิ้นให้มั่นคงสืบไป ห้ามประมาทมิได้”
เหล่าคนในโถงใหญ่รู้สึกราวกับว่าหูของตนเองต้องมีปัญหาแน่นอน
ตั้งแต่สมัยเฉาเว่ยเป็นต้นมา ตำแหน่งขุนนางศักดินาก็ไร้ค่าจนหาปุ๋ยไม่ถูกแล้ว
สองราชวงศ์ฮั่นไม่มีเรื่องซับซ้อนแบบนี้ มีเพียงกง โหว ปัว จื่อ หนาน
โอรสก็มีเพียงกวนเน่ยโหวกับเลี้ยโหวเท่านั้น
แต่มาถึงยุคนี้ แม้แต่ตำแหน่งกงยังถูกแบ่งเป็นจวิ้นกง กับเซี่ยนกง ส่วนโหวแบ่งออกเป็นสี่ชั้น
เซี่ยนโหวระดับสาม ตูเซียงโหวระดับสี่ ถิงโหวระดับห้า กวนเน่ยโหวระดับหก
ตูเซียงโหวกับถิงโหวแต่ละชนิดยังแบ่งออกเป็นสองระดับอีก
แต่พูดกันด้วยความจริงใจ แม้ตำแหน่งศักดินาของราชสำนักจิ้นจะไร้ค่าเพียงใด จะเป็นเพียงเกียรติยศเปล่า ๆ แต่ใครก็ไม่มีวันเบื่อหน่ายกับมันหรอก
เซี่ยคุนเพียงเป็นถิงโหว ยังถือว่าเป็นคนแรกของตระกูลเซี่ยแห่งเมืองเฉินจวิ้นที่ได้รับสถาปนาเป็นโหว จึงเป็นจุดเริ่มต้นของการรุ่งเรืองของตระกูลเซี่ยเลย
เก๋อหงในอดีตเคยสร้างความชอบในสงครามถึงขั้นเป็นแม่ทัพฝูโป แต่ก็ได้เพียงรางวัลปลอบใจเป็นกวนเน่ยโหวเท่านั้น