“หัวหน้าทีม!”
ชายหนุ่มอดีตทหารหน่วยรบพิเศษคนหนึ่งยื่นปีกไก่ย่างเสียบไม้มาให้
ฉินมู่ไป๋รับมา ก่อนจะส่งต่อให้อวิ๋นซิงเหลียว
อวิ๋นซิงเหลียวค่อย ๆ กินทีละนิด มือทำท่าจีบนิ้วอย่างอ่อนช้อย ดูน่ารักทั้งกลัวร้อนทั้งอยากกิน
สายตาของทุกคนจึงอดเหลือบมองเด็กสาวหน้าตาสะสวยคนนี้เป็นระยะไม่ได้
ยิ่งเข้าใกล้บริเวณสวนสาธารณะมากเท่าไร ก็ยิ่งมีผู้ชายเลือดลมพลุ่งพล่านมากขึ้นเท่านั้น
อวิ๋นซิงเหลียวที่ดูราวกับกระต่ายน้อยน่ารักไร้เดียงสา จึงยิ่งโดดเด่นขึ้นมาอย่างเป็นธรรมชาติ
เธองดงามประณีตราวกับตุ๊กตาตัวเล็ก ๆ
ฉินมู่ไป๋วางมือข้างหนึ่งบนเอวด้านหลังของเหลียวเหลียว แสดงความเป็นเจ้าของอย่างเงียบ ๆ
ทุกคนรีบเบือนสายตากลับไป บรรยากาศสงบลงและสำรวมขึ้นไม่น้อย
ดูจากท่าทีของฉินมู่ไป๋แล้ว
เธอเป็นของฉินมู่ไป๋
วันนี้ฉินมู่ไป๋พาเธอออกมา ก็เพื่อให้มนุษย์อสูรหน่วยรบพิเศษทุกคนได้รู้จักเธอ
และยังเป็นการบอกทุกคนเงียบ ๆ ด้วยว่า ต่อให้ความปรารถนาของมนุษย์อสูรจะรุนแรงแค่ไหน ก็อย่าได้คิดอะไรกับอวิ๋นซิงเหลียว
ไม่อย่างนั้น ในฐานะพี่น้องกันแล้ว เรื่องบางเรื่องคงทำให้กระอักกระอ่วนกันมาก
คนที่เริ่มกลายสภาพเป็นสัตว์ต่างรู้ดีว่าร่างกายของพวกเขาแข็งแกร่งขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก
แต่ความปรารถนากลับปะทุเพิ่มขึ้นรวดเร็วราวกับระเบิดปรมาณู
ระหว่างเดินทางไกลนับพันลี้เพื่อมาพึ่งพาฉินมู่ไป๋ มนุษย์อสูรส่วนใหญ่ต่างเคยล่วงละเมิดทางเพศเพื่อนร่วมทางหญิงหน้าตาดี เพราะควบคุมตัวเองไม่อยู่
ถ้าไม่มีเพื่อนร่วมทางหญิงหน้าตาดี งั้น—เป็นผู้หญิงก็ได้ทั้งนั้น
แต่พวกเขาก็ผ่านการฝึกฝนอย่างมืออาชีพมา อย่างน้อยก่อนปลดประจำการก็เคยเป็นทหารหน่วยรบพิเศษที่เกรียงไกร
ดังนั้นทุกคนจึงยับยั้งชั่งใจ ไม่มีใครลงมือข่มขืนหรือก่อเหตุเลวร้ายถึงขั้นนั้นจริง ๆ