“โห ตรงนี้มีของดีด้วยแฮะ”
เสียงยียวนดังเข้ามาพร้อมกลิ่นอายคุ้นเคยสำหรับอวิ๋นซิงเหลียว
ชายคนหนึ่งเดินออกมาจากห้องน้ำสาธารณะ สายตาลามกน่ารังเกียจกวาดมองอวิ๋นซิงเหลียวตั้งแต่หัวจรดเท้า
สถานการณ์วุ่นวายจนกฎระเบียบพังไม่เป็นท่าแล้ว พวกเขาก็แค่เล่นสนุกกับโสเภณีที่โฆษณาไว้ในใบปลิวลามกไม่กี่คนเอง
แล้วจะเป็นไรไป? ถ้ากฎระเบียบกลับมาเป็นปกติ พวกเขาก็อ้างได้ว่าจ่ายค่าตอบแทนแล้ว
ทุกคนต่างวิ่งหนีกันวุ่นวาย แถมข้างทางยังมีคนทุบทำลายและปล้นชิง ของตอบแทนที่พวกเขาให้ก็คือการคุ้มครองโสเภณีพวกนี้
“ฮ่า ๆ หน้าตาดีใช้ได้เลยนี่”
ชายคนนั้นไม่รู้มาก่อนว่าในกลุ่มโสเภณีจะมีของดีแบบนี้ด้วย เขามองอวิ๋นซิงเหลียวด้วยสายตาหื่นกระหาย
พร้อมกวักมือเรียกเธอ
“มานี่สิ ให้พี่ชายคนนี้เอาใจหน่อย”
อวิ๋นซิงเหลียวไม่ขยับ รองเท้าบูตหุ้มข้อแบบส้นเตี้ยของเธอยืนอยู่บนทางเดินกรวด เธอกวาดตามองซ้ายขวา
“แถวนี้เป็นพื้นที่ของตระกูลฉิน พวกคุณมาก่อเรื่องที่นี่ ไม่ค่อยฉลาดเท่าไรนะ”
เธอประเมินอย่างตรงไปตรงมา
ทั้งภูเขาเป็นของตระกูลฉิน แม้แต่ร้านค้าส่วนใหญ่ในเมืองเล็ก ๆ ด้านล่างก็เป็นกรรมสิทธิ์ของตระกูลฉิน
คนพวกนี้เข้ามาถึงบริเวณกลางเขาของตระกูลฉินแล้ว
เมื่อก่อนบริเวณนี้เปิดให้คนทั่วไปเข้ามา จึงสร้างเป็นสวนสาธารณะ
มีทั้งน้ำดื่มจากก๊อกและห้องน้ำสาธารณะ
ดูจากตำแหน่งที่คนกลุ่มนี้อยู่ อวิ๋นซิงเหลียวก็เห็นชัดว่าพวกเขาเตรียมจะไปที่บ้านเก่าตระกูลฉิน
แต่ถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยลาดตระเวนขวางไว้บนถนนใหญ่ จึงต้องเลี่ยงมาใช้ทางเล็ก
ผลคือระหว่างเดินตามทางเล็ก มีคนในกลุ่มก่อเรื่องและลงมือกับผู้หญิงสองสามคน