ในที่สุดอวิ๋นซิงเหลียวก็รู้ตัวว่าลึก ๆ แล้วเธอรู้สึกเขินอายขึ้นมาเล็กน้อย เป็นความรู้สึกที่ห่างหายไปนาน
ไม่ใช่ว่าเธอด้านชาไม่พอ แต่เป็นเพราะอาเล็กที่เป็นมนุษย์อสูรคนนี้ไม่รู้จักอายเอาเสียเลย
มนุษย์อสูรล้วนมีความต้องการรุนแรง และมีพละกำลังเหนือชั้นจนบดขยี้ทุกสิ่งได้
มนุษย์อสูรที่แข็งแกร่งที่สุดยังสามารถเมินเฉยต่อการโจมตีของผู้มีพลังพิเศษได้ด้วยซ้ำ
พวกเขาแทบไม่มีข้อบกพร่องเลย นอกจากมีความต้องการรุนแรงเกินจริง
ในโลกอสูร มนุษย์อสูรเป็นเผ่าพันธุ์ที่ชอบรวมกลุ่มทำเรื่องอย่างว่ามากที่สุด
เพื่อสนองความต้องการที่เกินขอบเขตของพวกเขา พวกเขาถึงขั้นไม่สนศีลธรรม
นี่จึงเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้ผู้มีพลังพิเศษกับมนุษย์อสูรเข้ากันไม่ได้
สมรรถภาพทางร่างกายของผู้มีพลังพิเศษแข็งแกร่งกว่าคนธรรมดาอยู่แค่นิดเดียว
แต่เทียบกับมนุษย์อสูรไม่ได้เลย
ยิ่งไปกว่านั้น หลังวิวัฒนาการเป็นผู้มีพลังพิเศษแล้ว แทบทุกคนล้วนผิวขาวหน้าตาดี ผู้ชายหล่อ ผู้หญิงสวย
ยิ่งระดับพลังพิเศษสูง หน้าตาก็ยิ่งดี
ไม่เพียงเท่านั้น ผู้มีพลังพิเศษยังคงความสงบและรู้จักยับยั้งชั่งใจในฐานะมนุษย์ไว้อย่างครบถ้วน
พูดอีกอย่างก็คือ ผู้มีพลังพิเศษใช้เหตุผลควบคุมร่างกายส่วนล่างได้
ส่วนมนุษย์อสูรกลับใช้ร่างกายส่วนล่างคิด
ดังนั้น เมื่อมนุษย์อสูรร่างกายกำยำที่คิดด้วยร่างกายส่วนล่างเพียงอย่างเดียว ได้พบกับผู้มีพลังพิเศษที่งดงามเหนือกว่าคนทั่วไป
พวกเขาจะทำอะไร?
ก็จะกรูกันเข้าไป...ข่มขืนผู้มีพลังพิเศษคนนั้นจนตาย
นับตั้งแต่มีโลกอสูรมา ผู้มีพลังพิเศษที่ตายคาใต้ร่างมนุษย์อสูรมีจำนวนมากจนนับไม่ถ้วน