แมวลายวัวโผล่ฟองคำพูดขึ้นมาในพื้นที่จิตสำนึก น้ำเสียงเจือแววหยอกเย้า
【เอาเถอะ มนุษย์เครื่องทำความอุ่นอุณหภูมิคงที่ระดับพรีเมียม เจ้าเสือจะพูดอะไรได้นอกจากอิจฉา】
เจียงหลีแอบหัวเราะในใจ ไม่สนใจระบบ
ไฟในห้องนอนดับลง
ท่ามกลางความมืด ทั้งสองแนบชิดกันมาก
ในห้องอันเงียบสงัด เหลือเพียงเสียงลมหายใจที่ประสานสลับกัน
เจียงหลีรู้สึกได้ชัดเจนว่าลมหายใจร้อนผ่าวของชายหนุ่มเป่ารดต้นคอระหงอันบอบบางของนางเป็นระลอก ทำให้ร่างสั่นสะท้านไม่หยุด
สิ่งที่ทรมานยิ่งกว่านั้น คือปฏิกิริยาตรงไปตรงมาที่ร่างกายของเขาแสดงออกมา
บางสิ่งมีตัวตนเด่นชัดอย่างยิ่ง
นี่ไม่ใช่ภาพลวงตาแน่นอน
บรรยากาศคลุมเครือชวนใจเต้น อุณหภูมิรอบตัวก็ร้อนระอุขึ้นเป็นเท่าตัว จนคนรู้สึกว้าวุ่นใจ
บุรุษผู้นี้จะหลับลงได้อย่างไร
หัวใจเจียงหลีเต้นรัวราวตีกลอง นางค่อย ๆ พลิกกาย พยายามเว้นระยะห่างออกมาสักหน่อย
ทันทีที่หันกลับมา อาศัยแสงจันทร์เย็นเยียบที่สาดเข้ามาจากนอกหน้าต่าง นางก็มองเห็นใบหน้าของเจียงเฉินเหยียนในยามนี้
ชายหนุ่มหลับตาแน่น กรามคมเกร็งจนกัดแน่น แม้แต่กล้ามเนื้อบริเวณขากรรไกรก็ขมวดตึงเล็กน้อย
ลูกกระเดือกเคลื่อนขึ้นลงช้า ๆ อย่างอดกลั้น
บนใบหน้าคมเข้มได้รูปนั้น มีเหงื่อเม็ดเล็กผุดขึ้นเต็มขมับ
แม้ทรมานจนกล้ามเนื้อแผ่นหลังและหัวไหล่สั่นไหวเล็กน้อย เขาก็ยังคงกอดนางไว้นิ่ง ๆ
ฝ่ามือที่วางอยู่บนท้องน้อยของนางแนบอยู่เช่นนั้นอย่างสุภาพ ไม่มีท่าทีล่วงเกินแม้แต่น้อย
ความอดกลั้นและเก็บกดถึงขีดสุดเช่นนี้ ทำให้ในใจเจียงหลีบังเกิดความขมปร่าที่อธิบายไม่ถูก
นี่คือทรราชผู้มีอำนาจเด็ดขาดในต่างแดน ผู้ใดตามข้าก็รุ่ง ผู้ใดขวางข้าก็พินาศ