สองมือแข็งแรงทรงพลังของชายหนุ่มโอบอุ้มเจียงหลี ก้าวยาว ๆ พ้นประตูกระจกห้องอาบน้ำออกมา
ร่างเล็กบอบบางของหญิงสาวถูกชายหนุ่มกอดไว้แน่น ระหว่างร่างกายไม่มีช่องว่างแม้แต่น้อย
มองจากด้านหลังชายหนุ่ม แทบมองไม่เห็นร่างของหญิงสาวเลย
เจียงหลีข่มเสียงที่กำลังจะหลุดออกจากลำคอจนใบหน้าแดงระเรื่อ หวังเพียงให้ชายหนุ่มปล่อยเธอไปและหยุดเสียที
ใบหน้าของเธอฝังอยู่ตรงซอกคอร้อนผ่าวของชายหนุ่ม
ปลายจมูกเต็มไปด้วยกลิ่นไม้หอมของซีดาร์ที่ชวนให้รู้สึกคุกคาม ผสานกับกลิ่นอายฮอร์โมนเพศชายอันรุนแรง จนเธอเวียนศีรษะตาลาย
เมื่อเห็นชายหนุ่มอุ้มเธอมุ่งหน้าไปยังเตียง เจียงหลีก็ทนไม่ไหวในที่สุด
“เดี๋ยวก่อน”
เจียงหลีขี้เกียจแม้แต่จะขยับนิ้ว เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน
“ฉันอยากเป่าผมให้แห้งก่อน ถ้าไม่เป่าผมเดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอก”
เสิ่นเยี่ยนหยุดฝีเท้า
ความปรารถนาที่สะสมอยู่ในดวงตากำลังปะทุอย่างบ้าคลั่ง
เขาดำรงตำแหน่งสูงส่งและออกคำสั่งมานานหลายปี ปกติมีแต่คนอื่นที่ต้องคอยดูสีหน้าเขาแล้วลงมือทำตาม
แม้แต่หน้าพ่อเฒ่าเขายังไม่ไว้ แล้วจะต้องไปเอาใจตอบสนองความต้องการของใครอีกทำไม