เจียงหลีกล่าวขอบคุณอย่างจริงใจ แล้วก็กัดข้าวปั้นไส้ปลาไหลคำโตอย่างไม่เกรงใจ
เนื้อปลาชุ่มฉ่ำ ซอสเข้มข้น เม็ดข้าวคลุกเคล้ากลิ่นหอมมันจากการย่าง ละลายอยู่ในปาก
กินอิ่มดื่มเต็มที่แล้ว เจียงหลีก็ประคองนมอุ่นไว้ จิบช้า ๆ
เมื่อนึกถึงเสิ่นเยี่ยนที่อยู่ไกลถึงต่างประเทศ รวมถึงสายตาแสนรุกรานและวิธีควบคุมทุกสิ่งของชายคนนั้น ในใจก็อดหวั่น ๆ ไม่ได้
เมื่อคืนเพิ่งยั่วพ่อเลี้ยงในห้องเสื้อผ้าเสร็จก็หนีไป ปล่อยให้พ่อเลี้ยงนั่งกล้ำกลืนอยู่ตรงนั้น ช่างกล้าบ้าบิ่นเสียจริง
ช่างเถอะ อย่างไรเสียเขาก็อยู่ต่างประเทศ ตบเธอไม่ถึงหรอก
ยามเดินอยู่ในมหาวิทยาลัยช่วงต้นฤดูใบไม้ร่วง ใบแปะก๊วยสองข้างทางร่วงหล่นเต็มพื้น
เหล่านักศึกษาที่เดินผ่านเห็นเธอ ต่างก็ก้มหน้าหลบสายตา ก่อนเร่งฝีเท้าเดินจากไป
เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานแพร่กระจายไปในกลุ่มแชตลับสารพัดกลุ่มแล้ว
กู้เจ๋อกับไป๋หยวนถูกชายชุดดำพาตัวไปอย่างไม่ไว้หน้า วันนี้ก็ไม่เห็นแม้แต่เงา
วิธีการเด็ดขาดรวดเร็วเช่นนี้ ใครมองก็รู้ว่าเบื้องหลังเจียงหลีมีบุคคลสำคัญที่ไม่ควรไปหาเรื่องคอยหนุนหลังอยู่
ตอนนี้ใครยังจะกล้าไปยั่วโมโหคุณหนูคนนี้อีก
เจียงหลีกลับยินดีที่ได้อยู่อย่างสงบ อุ้มตำราเล่มหนาเดินเข้าห้องเรียน
วิชาเอกอิเล็กทรอนิกส์และสารสนเทศ ชั้นปีสาม
ศาสตราจารย์ชรายืนอยู่หน้าชั้น ถือชอล์กเขียนกระดานอย่างรวดเร็ว
แผนผังวงจรแน่นขนัด สูตรอัลกอริทึมซับซ้อน หลักการสื่อสารที่เข้าใจยาก ล้วนถักทอปะปนกันไปหมด
เจียงหลีนั่งอยู่ตรงที่นั่งริมหน้าต่าง มือข้างหนึ่งเท้าคาง สายตาค่อย ๆ เลื่อนลอย
ชาติที่แล้วเธอเป็นพนักงานออฟฟิศสายงานเอกสารแท้ ๆ มองสิ่งเหล่านี้ก็ไม่ต่างจากอ่านตำราสวรรค์