【……】
【สรุปง่าย ๆ ก็คือ เขาถูกเศรษฐีนี เลี้ยงกินอยู่】
เจียงหลีแทบสำลักน้ำลายตัวเอง
เธอรีบก้มหน้า อาศัยจังหวะลูบแมวกลบเกลื่อนสีหน้า
【นี่เขาเอาความสุขจากเศรษฐีนี มาแลกกับแชนเนลของไป๋หยวนงั้นเหรอ
ข้าวนุ่มจานนี้ทั้งแข็งทั้งเหม็นหืน ไม่กลัวสักวันฟันตัวเองจะหักหรือไง】
【ก่อนหน้านี้เขาเข้าใกล้คุณไม่ได้ แถมยังโดนเร่งให้ใช้หนี้ ไป๋หยวนก็เอาแต่ร้องทุกวันว่าตัวเองน้อยใจ
เขาเลยกัดฟันไปหาเศรษฐีนี ขอเงินแสนมาแลกกับการขายตัว เพื่อรักษาภาพลักษณ์รุ่นพี่ผู้แสนดีเอาไว้
เมื่อคืนคงโดนทรมานไม่น้อย วันนี้ยังต้องเอาเงินมาแสร้งทำตัวเป็นคุณชายใจกว้างอีก】
ระบบแกว่งหางในอ้อมแขนของเธอ ท่าทางสบายใจราวกับกำลังรอชมเรื่องสนุก
หน้ากระจกลองเสื้อผ้า ไป๋หยวนเปลี่ยนมาสวมเสื้อคลุมสีอ่อนที่พนักงานแนะนำแล้ว
เธอส่องกระจกซ้ายทีขวาที มุมปากแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มเขินอายปนพึงพอใจ
มีเพียงดวงตาคู่นั้นที่คอยมองกู้เจ๋อซึ่งยืนอยู่ข้างหลังผ่านกระจกใสเป็นระยะ
พนักงานสองคนยืนอยู่ข้าง ๆ คอยชมอย่างมืออาชีพว่าเสื้อตัวนี้ตัดเย็บช่วยขับรูปร่าง และเข้ากับบุคลิกของเธอมากเพียงใด
ไป๋หยวนเม้มริมฝีปากล่างเบา ๆ ก่อนหมุนตัวเดินไปหยุดตรงหน้ากู้เจ๋อ
“รุ่นพี่ เสื้อคลุมตัวนี้ราคาเป็นหมื่น แพงเกินไปจริง ๆ ค่ะ”
เธอถอดเสื้อคลุมออกจากไหล่ สีหน้าเต็มไปด้วยความน้อยใจที่คำนึงถึงความรู้สึกของเขา
“ฉันแค่ลองดูให้หายอยากเท่านั้นเอง เราไปเดินที่อื่นกันเถอะค่ะ”
สีหน้าของกู้เจ๋อแข็งค้างไปชั่วขณะ ดูไม่เป็นธรรมชาติอย่างยิ่ง