เจียงหลีชะงักมือที่กำแก้วอยู่
อารมณ์ที่ซุกซ่อนอยู่ในใจถูกกระแทกอย่างหนักด้วยรายละเอียดเล็ก ๆ นี้
ลู่เฉิงเย่ในฐานะแฟนหนุ่ม คบหากันมานานขนาดนี้ กลับไม่เคยจำได้เลยว่าเธอชอบดื่มอะไร
แต่เพย์ฉือเหิง
ในสายตาคนอื่น เขาเป็นเพียงเพื่อนธรรมดาคนหนึ่ง
กลับจดจำเครื่องดื่มหวานที่เธอเอ่ยสั่งส่ง ๆ ในงานสังสรรค์ที่แทบไม่ได้สนิทสนมกันไว้ในใจได้ เพียงเพราะเจอกันครั้งเดียว
ระบบในหัวส่งเสียงตามมาทันที
【การเปรียบเทียบก่อให้เกิดความเจ็บปวด】
【ลู่เฉิงเย่ถูกหักคะแนนมหาศาล เพย์ฉือเหิงได้เพิ่มสิบคะแนน】
【คะแนนปัจจุบัน: ลู่เฉิงเย่ติดลบแปดร้อย เพย์ฉือเหิงกำลังเร่งเครื่องไล่ชิงอันดับหนึ่ง】
หลังจากนั้น ทั้งสองก็นั่งคุยกันเรื่องการเลี้ยงแมวในห้องรับแขกอยู่นาน
เพย์ฉือเหิงแสดงมารยาทอันสมบูรณ์แบบออกมาอย่างเต็มที่
ตลอดการพูดคุย เขาไม่มีถ้อยคำใดล้ำเส้น และไม่มีท่าทีลุ่มล่ามแม้แต่น้อย
แม้แต่ระยะห่างระหว่างกัน เขาก็รักษาไว้ในระดับที่ทำให้เจียงหลีไม่รู้สึกกดดันเลย
นี่คือความเฉียบคมของนักล่าระดับสูงสุด
ใช้เปลือกนอกสุภาพบุรุษที่สมบูรณ์แบบที่สุด ทำให้คนวางใจลดการป้องกัน แล้วค่อย ๆ รุกล้ำพื้นที่ปลอดภัยทั้งหมดอย่างเงียบเชียบ
เจียงหลีเหลือบมองนาฬิกาแขวนบนผนัง แล้วพบว่าดึกมากแล้วจริง ๆ
เพย์ฉือเหิงจึงยุติบทสนทนาอย่างถูกจังหวะ พร้อมเสนอตัวไปส่งเธอกลับ
ตรงทางเข้าบ้าน เจียงหลียืนเปลี่ยนรองเท้าของตัวเองอยู่หน้าตู้รองเท้า
เจ้าแมวตัวน้อยที่กินอิ่มดื่มเต็มที่เดินโซเซเข้ามาหา