เจียงหลีกัดริมฝีปากล่าง
ดวงตาชุ่มน้ำคู่นั้นเต็มไปด้วยความไร้เดียงสาและหวาดกลัว
เจ้านรกมีชีวิตคนนี้ตอนกลางวันคลุ้มคลั่งอยู่ที่บริษัท กลางคืนกลับมายังจงใจจับผิดเธออีก
เธอก้มหน้าลงต่ำ น้ำเสียงอ่อนหวานราวกับกำลังอ้อน
“ฉันก็อยากเรียนให้เก่งนะ แต่มันยากเหลือเกิน”
ท่าทางอ่อนแอเหมือนถูกกลั่นแกล้งแต่ไม่กล้าโต้แย้งเช่นนี้ กระทบเข้ากับปฏิกิริยาปกป้องที่ซ่อนลึกในใจชายหนุ่มอย่างจัง
เสิ่นเยี่ยนมองต้นคอขาวผอมบางของเธอ
ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงช้า ๆ
นิ้วยาวหยาบกร้านยื่นไปหา ปลายนิ้วมีด้านแนบลงบนผิวบอบบางบริเวณนั้น ก่อนจะคลึงอย่างแรง
“พรุ่งนี้จะมีทีมติวแพทย์ชั้นยอดมาที่นี่”
“ฉันจ่ายเงินเลี้ยงเธอ ไม่อนุญาตให้เธอเรียนเรื่องแค่นี้ไม่รู้เรื่อง”
น้ำเสียงเต็มไปด้วยท่าทีของนายทุนผู้สูงส่งเหนือใคร
【ชายแก่ปากร้ายใจตรง】
แมวลายวัวตัวน้อยเลียอุ้งเท้าอยู่ข้าง ๆ
【ตอนกลางวันนั่งอ่านคู่มือจีบภรรยาอยู่ที่บริษัทตั้งครึ่งวัน พอกลับมาก็รีบหาครูเก่ง ๆ มาสอนให้เธอทันที】
เจียงหลีไม่มีสมาธิเหลือพอจะฟังระบบหยอกล้อเลยสักนิด
ร่างของชายหนุ่มบดบังเธอไว้จนมิด
เขาชันเข่าข้างหนึ่งขึ้น ฝ่ามือใหญ่ที่เห็นข้อนิ้วชัดเจนไล้ลงมาตามต้นคอ ก่อนจะกอบกุมเอวอ่อนนุ่มที่เล็กจนแทบกำได้รอบ
เขาช้อนตัวเธอขึ้นจากพรมอย่างง่ายดาย แล้วดึงเข้าสู่อ้อมกอดกว้างใหญ่ร้อนผ่าว
จุมพิตที่เต็มไปด้วยการรุกรานประทับลงมาโดยตรง
เต็มไปด้วยความอยากครอบครองอย่างแข็งกร้าว ปลายลิ้นกวาดผ่านทุกซอกมุมในโพรงปากของเธออย่างเอาแต่ใจ
ฝ่ามือที่มีด้านไล้คลึงไปตามเอวไม่หยุด บีบคลึงผิวบอบบางนั้นราวกับกำลังลงโทษ