ไม่นานนัก เฉินเหวินก็มาถึงหน้าเสาหิน
มองดูเสาหินที่ไร้ความผันผวนใด ๆ เฉินเหวินไม่อาจหยุดใจ จึงยืดมือออกไปวางลงบนผิวเสาเบา ๆ
ทันทีนั้น ความรู้สึกลึกลับอันหนึ่งก็แผ่มาสู่เขา
ความรู้สึกนั้นราวกับใบไม้ใบหนึ่งโปรยตกลงสู่ผิวน้ำ ก่อเกิดคลื่นลมเบา ๆ กระเพื่อมขึ้น
นี่มันเกิดอะไรขึ้น?
เฉินเหวินไม่อาจไม่ตื่นตะลึง
แล้วเขาก็หลั่งพลังเข้าไปภายในเสาอีกครั้ง
ความรู้สึกนั้นยิ่งชัดเจนขึ้น แต่ก็ยังไม่มีปฏิกิริยาใหญ่โตใด ๆ
อีกครั้ง
เฉินเหวินสูดลมหายใจลึก ๆ แล้วเพิ่มการปลดปล่อยพลังขึ้นอย่างก้าวร้าว
ชั่วขณะนั้น แรงสั่นสะเทือนเบา ๆ ก็ระเบิดออกจากฝ่ามือเขา จนแทบจะกระแทกเขาจนกระเด็นไป
เห็นดังนั้น เฉินเหวินไม่อาจไม่สูดลมหายใจลึก ๆ
แต่ครั้งนี้ เขาไม่ได้หลั่งพลังเข้าไปในเสาอีกต่อไป
พร้อมกันนั้น ในใจของเขาก็เริ่มมีการคาดเดาบางอย่างเกี่ยวกับเสาหินนี้ขึ้น
ครุ่นคิดเช่นนั้นแล้ว เฉินเหวินจึงเอ่ยถามขึ้นว่า "พี่เส้าจื่อ รู้จักเสาหินนี้หรือ"
"เสาหินสั่นสะเทือนฟ้า คือเสาหินที่ใช้ประลองยุทธ์ในสมัยโบราณ หล่อหลอมขึ้นจากวัสดุพิเศษ"
"ส่วนใหญ่ใช้ทดสอบพลังกายของบุคคลหนึ่ง ๆ หากสามารถสั่นสะเทือนเสาหินนี้ได้ ก็จะได้รับรางวัลที่สมควร"
"หากสามารถสั่นสะเทือนฟ้าปฐพีได้ทั้งมวล ก็จะได้รับรางวัลที่ยิ่งใหญ่ที่สุด"
"แต่การสั่นสะเทือนฟ้าปฐพีที่ว่านี้ หมายถึงพลังอันบุกบกข้ามขีดสุดของบุคคลหนึ่ง ๆ"
"ยกตัวอย่างเป็นรูปธรรม พลังสูงสุดของขั้นเหนือจักรพรรดิชั้นหนึ่งนั้น บนเสาหินสั่นสะเทือนฟ้านี้มีมาตรฐานกำหนดไว้"
"ถ้าเจ้าฝ่าฝืนขีดสูงสุดนั้นได้ ก็พิสูจน์ได้ว่าเจ้ามีฤทธิ์สั่นสะเทือนฟ้าปฐพี"
"ส่วนความยากลำบากจะมากเพียงใด ก็ขึ้นอยู่กับมาตรฐานที่ผู้ยิ่งใหญ่แห่งยุคโบราณผู้หล่อหลอมเสาหินนี้กำหนดเอาไว้"
เซียนหงเส้ากล่าวขึ้นอย่างชักช้า
"เข้าใจแล้ว" เฉินเหวินพยักหน้าตอบ
ก่อนหน้านี้เขามีการคาดเดาบางประการ แต่ก็คิดไม่ถึงเลยว่าข้างในจะมีความลับซับซ้อนมากมายถึงเพียงนี้
แต่บัดนี้เขาเข้าใจแล้วว่าสิ่งนี้คือสิ่งใดกันแน่
ต่อไปขอให้ข้าได้เห็นเสียว่า ผู้ยิ่งใหญ่แห่งยุคโบราณอย่างเจ้ากำหนดขีดสูงสุดของพลังกายเอาไว้เทียบเท่าใด