เฉินเหวินค่อย ๆ เงยหน้ากลับมา สายตาที่ประสบเข้ามาก็คือหลี่จิ่วโยวนั่นเอง
ในเวลานี้ ริมฝีปากของหลี่จิ่วโยวแขวนรอยยิ้มเยาะหยันบางเบา ราวกับว่าเขามองเฉินเหวินเป็นของในถุงที่หยิบได้ทุกเมื่อ
"ของชิ้นนั้นอยู่ตรงนี้ มีความสามารถก็เชิญมาหยิบเอาเถอะ"
เฉินเหวินพลิกมือ 22 แผ่นบัญชาการล่าก็ปรากฏอยู่ในอุ้งมือ
โอหังจริง ๆ!
สีหน้าของหลี่จิ่วโยวเรียบนิ่งลงทันที แล้วกลืนคำพูดออกมา "งั้นเจ้าก็ถึงเวลาตาย"
วูบเดียวเขาก็เคลื่อนไหว ยื่นมือเดียวคว้าลงยังตำแหน่งของเฉินเหวิน
ปริภูมิรอบกายเฉินเหวินจมดิ่งสู่ความว่างเปล่า กรวยดำมืดหมุนวนปกคลุมลงจากบนสู่ล่าง
ในเวลาเดียวกัน หัตถ์ดำมหึมายื่นออกจากภายใน คว้าลงมายังเฉินเหวิน
ชั้นปริภูมิทั้งหลายถูกบีบแตกในชั่ววูบ ธุลีดำหมุนวนเจียรฆ่าบนหัตถ์มหึมาอย่างรวดเร็ว
ภาพตรงหน้าน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง
มหาวิชามหานกเผ่นมัดมังกร!
เฉินเหวินชี้มือขึ้นอย่างรวดเร็ว จ้องหัตถ์มหึมาที่คว้าลงมา แล้วยกกรงเล็บรับเข้าไปทันที
พลังมัดมังกรพันรอบนิ้วกรงเล็บ ลมกรงเล็บอันรุนแรงฉีกทุกสิ่งที่ขวางทางให้กลายเป็นผงธูละลาย
ฮึ่ม!
สองพลังปะทะกันอย่างหนักหน่วง พลังอันไร้เทียมระเบิดซ่านออกไปรอบด้าน
"ฝีมือเด็กเล่น!"
เฉินเหวินบีบกรงเล็บลงอย่างแรง หัตถ์มหึมาถูกบีบแหลกละเอียดต่อหน้าต่อตา
หืม?
สีหน้าหลี่จิ่วโยวเปลี่ยนไปเล็กน้อย
ต้องรู้ว่ากรงเล็บเทพป่ามหาไท่ซู่นี้เป็นหนึ่งในวิชาสำคัญที่สุดของเขา
แต่สิ่งที่เขาไม่คาดคิดคือ กรงเล็บนี้ไม่เพียงจับเฉินเหวินไม่ได้ กลับถูกอีกฝ่ายบีบแหลกด้วยมือเดียว
"ตาคิวข้า"
เฉินเหวินส่งเสียงเย็นชา แล้วใช้เก้าทีสั่นสะเทือนสวรรค์ทันที
ในชั่ววูบ เฉินเหวินพุ่งทะยานขึ้นเหมือนกระสุนปืนใหญ่
พลังร่างกายรอบกายถูกปลดปล่อยทั้งหมด เหล่านั้นถูกบูชาเสริมเข้ากับเก้าทีสั่นสะเทือนสวรรค์
นี่...
สีหน้าหลี่จิ่วโยวเปลี่ยนอีกครั้ง รอยดูแคลนเดิมหายวับไปจนหมดสิ้น