ไฟอมตะลุกโชน!
ต้นกำเนิดลำดับบรรพกาลกำลังปลดปล่อย!
ร่างที่พังสลายกำลังฟื้นฟู!
ระดับพลังกำลังฟื้นคืน!
……
ข้อความผุดขึ้นตรงหน้าเฉินเหวิน
ตูม!
ในพริบตา ผืนฟ้าและแผ่นดินสั่นสะเทือนไม่หยุด พลังต้นกำเนิดปะทุกลางนภา
สุดขอบฟ้าสะเทือน พลังความโกลาหลไร้ขอบเขตรีบแผ่กระจาย
ภาพอัศจรรย์แห่งความโกลาหลปรากฏ ก่อคลื่นสะเทือนฟ้า ทุกคนอึดอัดหายใจไม่ออก
ระดับพลังของเฉินเหวินค่อย ๆ ฟื้นคืน กลิ่นอายโบราณกาลแผ่ออกมาจากร่าง ปรากฏตราลำดับเป็นวงแหวน
มองเผิน ๆ ก็สะกดทุกสายตา ทำให้ผู้คนอกสั่นขวัญหนี
"นี่...เป็นไปได้ยังไง!"
ฉู่โย่วเวยตกตะลึงกับภาพอัศจรรย์ตรงหน้า
หลัวฮ่าวก็เปลี่ยนสีหน้า ไม่เชื่อสิ่งที่เกิดขึ้น
สภาพของเฉินเหวิน พวกเขารู้ดีแก่ใจ
หนึ่งคือระดับพลังถูกทำลาย สองคือกายทิพย์แหล่งพลังต้นตระกูลถูกคว้านจนหมด
ตอนนี้เฉินเหวินพูดตรง ๆ ก็คือซากที่เหลือแต่กาย
หากไม่ได้รับการรักษา ต่อให้รอดก็ยากที่จะฟื้น
แต่ตอนนี้ เฉินเหวินไม่เพียงฟื้นคืน แม้แต่ต้นกำเนิดที่ถูกพรากไปก็กลับคืน
"ฮ่า ๆ ๆ สมกับที่เป็นร่างสังหารชีวิตบรรพกาลในตำนาน"
เสียงกังวานปานฟ้าผ่าดังขึ้น
ทุกคนหันมอง
ชายชราห้อมล้อมด้วยพลังชีวิตและความตายปรากฏตัว
นี่คือผู้แข็งแกร่งระดับชีวิตและความตาย
ขอบเขตพลังในโลกนี้มีสิบสามขั้น
ขั้นโหวงลับปราณ ขั้นหลอมกาย ขั้นสองขั้ว ขั้นหยินหยาง ขั้นสวรรค์มนุษย์ ขั้นชีวิตและความตาย ขั้นนิพพาน
ขั้นเทียนอ๋อง ขั้นจุนหวง ขั้นสูงสุดศักดิ์สิทธิ์ ขั้นเหนือจักรพรรดิ ขั้นพิสูจน์เต๋า [ขั้นจักรพรรดิเทียม] และขั้นมหาจักรพรรดิ
แต่ละขั้นยังแบ่งเป็นสิบชั้น
หลัวฮ่าวเข้าไปคำนับ "ศิษย์คารวะท่านอาจารย์"
ฉินมู่ละสายตาละโมบจากเฉินเหวิน จ้องมอง "นี่คือคนที่เจ้าบอกว่าสังหารศิษย์สำนักเรารึ"
"ใช่ ศิษย์เห็นกับตา จึงเชิญอาจารย์มาให้ความยุติธรรม" หลัวฮ่าวรีบรับ
"แล้วสืบที่มาหรือยัง" ฉินมู่กล่าวเนิบ ๆ
เขารู้ดี อะไรหยิบได้ อะไรหยิบไม่ได้
หากเฉินเหวินมาจากตระกูลใหญ่ มีเรื่องคือตายสถานเดียว
ตอนนี้หลัวฮ่าวตัวการ คนอื่นยังถอยได้
เขาจึงต้องแน่ใจก่อน
"สืบแล้ว เป็นเด็กกำพร้าไร้ภูมิหลัง" หลัวฮ่าวจีบอธิบาย
พลางยื่นปราณบันทึกประวัติของเฉินเหวินให้ "อาจารย์โปรดดู"
"อืม"
ฉินมู่รับไป อ่านละเอียด
เมื่อแน่ใจ ก็มีประกายตื่นเต้นในแววตา
เด็กกำพร้าหรือ ดีเลย
ยิ่งไม่ต้องเกรงใจ
พลันเอ่ยเสียงเย็น "เจ้าทำดี ไม่ว่าใครสังหารศิษย์สำนักเรา ต้องชดใช้"
"อาจารย์ขอรับ เขามันไร้พลังแล้ว เหตุใดยังฟื้นได้" หลัวฮ่าวถามฉับพลัน
ฉินมู่ยิ้มบาง "ไม่แปลก ร่างทิพย์ชั้นยอดฟื้นฟูได้เป็นธรรมดา"
"ว่าแต่ เจ้าไม่มีอะไรให้ข้าเลยรึ"
เขาหันมองหลัวฮ่าว สายตาเหยี่ยวเฉียบคม
ตั้งแต่เห็นเฉินเหวิน เขารู้ว่าแหล่งพลังต้นตระกูลพร่อง
ใครเอาไป รู้ดีแก่ใจ
ต่างคนต่างก็เฒ่าจิ้งจอก จะมาเล่นละครตบตากันรึ
ให้ตายสิ เฒ่าเจ้าเล่ห์นี่ไม่ยอมเสียเปรียบเลย
ตอนแรกเขาคิดจะเก็บไว้คนเดียวตอนเฉินเหวินฟื้น แต่ถูกจับได้
หลัวฮ่าวรีบยื่นแหล่งพลังที่บรรจุไว้ด้วยสองมือ "นี่คือกายทิพย์แหล่งพลังต้นตระกูลของมัน ให้อาจารย์เป็นคนนำส่งดีที่สุด"
"ฮ่า ๆ ๆ อาจารย์ชอบคนรู้กฎ"
ฉินมู่รับไปอย่างพอใจ ตบบ่าหลัวฮ่าว
"อาจารย์สอนมาดี"
หลัวฮ่าวสอพลอ แล้วมองไปยังฉู่โย่วเวยที่ตาเต็มไปด้วยความหวัง "นี่คือคนตระกูลฉู่ที่พบความชั่วของมันกับศิษย์ อาจารย์โปรดพิจารณา"
อุบายเล็ก ๆ ฉินมู่รู้ทัน
ฉินมู่ไม่ตอบ แต่มองฉู่โย่วเวย
ฉู่โย่วเวยเครียดจัด ก้มหน้าปฏิกิริยาอัตโนมัติ
พวกฉู่เป่ยฉยงที่อยู่ไกลก็ลุ้นระทึก
นี่คือโอกาสให้ตระกูลฉู่ได้เกี่ยวดองกับวังไท่อี
แค่แวบเดียว ฉินมู่ก็ประเมินฉู่โย่วเวยออก
พรสวรรค์งั้น ๆ มีดีที่สรีระ
ไม่ใช่ว่ามีกายทิพย์ แต่กายผ่านการหล่อเลี้ยงด้วยสมุนไพรวิเศษมามาก จะเหมาะกับการฝึกฝนกายาภาพ
ก็นับว่าไม่เสียเปล่า
ขณะที่ใจฉู่โย่วเวยใกล้ถึงจุดต่ำสุด ฉินมู่ก็พูด "เห็นแก่ความชอบ อาจารย์รับนางเป็นศิษย์"
"ศิษย์คารวะท่านอาจารย์" ฉู่โย่วเวยหมอบลงทันควัน
บัดนี้ นางโล่งใจ
และแน่ใจในทางที่เลือก
หากพึ่งเฉินเหวิน ไม่มีทางได้เข้าวังไท่อี
ดี ดี ดี
พวกฉู่เป่ยฉยงลิงโลดจนลืมตัว
ผู้คนรอบด้านอิจฉาฉู่โย่วเวย
นี่คือรับเป็นศิษย์โดยตรง แข็งแกร่งกว่าผ่านทดสอบเยอะ
ส่วนฉินมู่ มองฉู่โย่วเวยเรียบ ๆ ไม่เอ่ยอะไร
หลัวฮ่าวส่งกระแสจิตถึงฉู่โย่วเวย "น้องหญิงอย่าลืมสัญญา"
ฉู่โย่วเวยชะงัก ก่อนตอบ "วางใจ การได้เคียงคู่พี่ชาย เป็นเกียรติของน้อง"
หลัวฮ่าวดีใจ กวาดตามองร่างโค้งเว้าของฉู่โย่วเวย กลืนน้ำลายดังอึก
ตอนนี้ เฉินเหวินฟื้นคืนชีพแล้ว แต่ต้นกำเนิดร่างลำดับบรรพกาลยังปลดปล่อยต่อ
และร่างยังดูดซับพลังจากต้นกำเนิดอยู่
ฉินมู่หันมองเฉินเหวิน แววตาละโมบอีกครั้ง
"อาจารย์จะ..." หลัวฮ่าวถามเมื่อสังเกตเห็น
"เจ้ายังเด็ก ร่างทิพย์นอกจากต้นกำเนิดแล้ว โลหิตก็ดี"
"ยิ่งตอนนี้เขามีต้นกำเนิดใหม่แล้ว"
ฉินมู่ว่าข้าง ๆ
"อาจารย์..." หลัวฮ่าวสูดลมหายใจ รวบรวมความกล้า "ศิษย์ขอโลหิตสักเล็กน้อยได้ไหม"
ฉินมู่ยิ้มจาง ๆ "ครานี้เจ้ามีความชอบรักษากฎเหล็กสำนัก แบ่งให้สักส่วน"
หลัวฮ่าวตาเป็นประกาย ตื่นเต้นวูบ
แม้ส่วนเดียวดูน้อย แต่ดีกว่าไม่มี
อีกทั้งภาพอัศจรรย์ที่เฉินเหวินปลุกเมื่อครู่ น่าสะพรึงกลัว บอกถึงพลังมหาศาล
ฉู่โย่วเวยก็มีความโลภ แต่นางไม่กล้าเอ่ยปากขอ
แต่ในใจกลับยิ่งเย้ยหยันเฉินเหวิน
เห็นไหม มีแต่พรสวรรค์จะมีประโยชน์อะไร
ไร้ภูมิหลัง สุดท้ายก็ถูกเชือด ซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนเกลี้ยง
"งั้นวิธีดูด อาจารย์ให้ศิษย์ช่วยไหม" หลัวฮ่าวเก็บความตื่นเต้น รีบถาม
ฉินมู่ส่ายหัว "ครานี้อาจารย์ลงมือเอง เจ้าดู"
"ได้" หลัวฮ่าวตอบรับ
ฉินมู่ไม่สนใจหลัวฮ่าวอีก ก้าวไปยังเฉินเหวิน
เฒ่าหมานี่ บัดซบ!
"ท่านผู้อาวุโส พวกเราจะทำยังไง"
เฉินเหวินแม้โกรธ แต่ยังมีสติ รีบถาม
เขาจำได้ มีสตรีช่วยปลุกพรสวรรค์ให้เขา
"วางใจ มดปลวกขั้นชีวิตและความตาย มีชีวิตไปก็ไร้ประโยชน์"
เสียงสตรีที่ชื่อเซียนหงเส้าดังขึ้นอีกครั้ง
หึ
นี่คิดว่าตัวเองตลกหรือไง
ข้าถามว่าแก้ยังไง ไม่ได้ถามผลลัพธ์
เฉินเหวินอ่อนใจ
ในเวลาเดียวกัน ณ ขอบโลกบรรพกาลยุคเก่า ชายหนึ่งหญิงหนึ่งมาพร้อมพลังมหาศาลจากแดนบน
ฉับพลัน ทั่วทั้งโลกบรรพกาลยุคเก่าสั่นคลอน อสุนีบาตคำราม ทุกสรรพสิ่งแหลกสลายเป็นเถ้าธุลี