“ยากจนก็ไม่เปลี่ยนใจ อำนาจก็ข่มไม่ลง ฉันเป็นข้าราชการที่ดีของประชาชน เป็นผู้รับใช้ประชาชนที่ดี จะยอมแพ้ให้กับลูกล่อลูกชนง่าย ๆ ไม่ได้เด็ดขาด!” เย่ชิงพึมพำกับตัวเองหลายรอบ ก่อนจะมองเข้าไปในห้องไลฟ์ด้วยแววตากระจ่างใส
เห็นโมโมกดเชื่อมสายเข้ามาอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์
เย่ชิงเพิ่งได้รับสายเชื่อมเป็นครั้งแรก จึงกดรับไปโดยไม่ทันคิด
【ฮัลโหล ๆ ได้ยินไหม? แค่เงินไม่กี่พันเองนะ ผู้ใหญ่บ้านใจไม่แข็งเลย ถึงกับบ่นพึมพำอยู่ได้ ฮัลโหล พี่สาวสตรีมเมอร์ได้ยินที่ฉันพูดไหม? ฉันอยากได้นกแก้วบนไหล่เธอ ขายให้ฉันได้ไหม!】
เย่ชูเอียงคอมองกล้อง เสียงของเธอเบามาก แถมยังมีเสียงสัญญาณรบกวน ทำให้ฟังไม่ค่อยชัด
บังเอิญว่านกแก้วบนไหล่ของเธอก็เอียงคอมองกล้องตามไปด้วย
ขนของนกแก้วตัวนี้แม้จะไม่เรียบลื่นนัก แต่ดวงตากลมดำเหมือนถั่วดำที่จ้องมาข้างหน้า น่ารักสุด ๆ พอของน่ารักสองอย่างมาอยู่ด้วยกัน คนที่ดูไลฟ์ก็แทบใจละลาย
“ไม่ขาย! ไม่ขาย! เธอไม่ใช่กุหลาบของฉัน เธอไม่ใช่ดอกไม้ของฉัน!” เย่ชูยังไม่ทันตอบ นกแก้วตัวน้อยก็ร้องเพลงขึ้นมาก่อน
ที่ทำให้ทุกคนประหลาดใจคือเจ้าตัวเล็กนี่ถึงกับดัดแปลงเนื้อเพลงได้ คราวนี้ไม่ใช่แค่โมโมเท่านั้น แม้แต่แฟนคลับคนอื่น ๆ ในห้องไลฟ์ที่เข้ามาดูเรื่องสนุกก็อดหวั่นไหวไม่ได้
ยิ่งเมื่อก่อนหน้านี้เย่ชูบอกว่าจะหาบ้านให้พวกนกแก้วที่พูดได้ แฟนคลับบางคนก็รีบกดดูตำแหน่งไอพีของสตรีมเมอร์ แล้วรู้สึกทันทีว่าตัวเองมีหวัง
เย่ชูลูบหัวนกแก้วตัวน้อย คล้ายกำลังปลอบมัน “ขอโทษนะ โมโม ฉันรู้ว่าเธอใจดีและอยากช่วยนกแก้วตัวนี้ แต่การเลี้ยงสัตว์เลี้ยงไม่ใช่แค่เราชอบเท่านั้น ต้องเคารพความต้องการของสัตว์ด้วย ถ้าเธออยู่ไม่ไกลก็แวะมาที่บ้านฉันได้นะ มาดูว่ามีตัวอื่นที่ชอบไหม หรือถ้าได้เจอกันต่อหน้า บางทีมันอาจยอมไปกับเธอก็ได้”
【แต่ฉันอยากได้ตัวนี้นี่นา!】ร้องเพลงได้ แถมยังดัดแปลงเนื้อเพลงได้อีก นกแก้วตัวนี้ฉลาดสุด ๆ เลี้ยงนกแบบนี้ต้องเท่มากแน่ ๆ กลับไปเดินอวดปู่สักรอบ ปู่ต้องอิจฉาจนแทบขาดใจ แล้วร้องไห้อ้อนวอนยกมรดกให้เขา ขอแค่ได้แลกกับนกแก้วตัวนี้