วันรุ่งขึ้น เย่ชูเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็เปิดไลฟ์ทันที
เธออดหาวไม่ได้ ก่อนจะทักทายว่า “อรุณสวัสดิ์ทุกคน!”
【อรุณสวัสดิ์เสี่ยวชู!】
【สวัสดีตอนเช้า เสี่ยวชู!】
【เสี่ยวชู ทำไมดูไม่มีแรงเลย เมื่อคืนพักผ่อนไม่พอเหรอ?】
เย่ชูเอาใบหม่อนไปให้ตัวไหมก่อน จากนั้นก็ลงไปชั้นล่าง ก่อไฟแล้วเอาชิงถวนไปนึ่ง
“เมื่อคืนมีพ่อค้าแม่ค้าในหมู่บ้านมาพักค้างกันเยอะ ไม่ได้สัมผัสบรรยากาศครึกครื้นตอนกลางคืนแบบนี้มานานแล้ว เผลอแป๊บเดียวก็เลยนอนดึก แถมเมื่อวานทั้งวันยังห่อชิงถวนอยู่ด้วย กลางคืนฝันว่าชิงถวนไล่ฆ่าฉันอีก เลยไม่ค่อยมีแรงเท่าไหร่”
【ฮ่า ๆ ๆ โดนชิงถวนไล่ฆ่า ฝันอะไรพิสดารขนาดนั้นเนี่ย】
【เหนื่อยหน่อยนะเสี่ยวชู วันนี้ไม่ต้องทำแล้วก็ได้ ยังไงเธอก็ไม่ได้เป็นแม่ค้า มือคงเมื่อยมากเลยสินะ น่าสงสารจัง!】
【แค่รับรู้ถึงน้ำใจก็พอแล้ว ถ้าจะให้ทุกคนได้กินจริง ๆ ต้องทำเยอะแค่ไหน แถมกิจกรรมแบบนี้ใครจะรู้ว่ามีแฟนคลับอยู่กี่คน】
【ใช่แล้ว ในเมื่อเป็นน้ำใจจากเสี่ยวชู พวกเราก็รับไว้ด้วยใจแล้ว】
【เสี่ยวชู ไม่คิดเลยว่าห่านที่บ้านเธอจะเก่งขนาดนั้น เช้านี้ให้พวกเราดูห่านหน่อยได้ไหม?】
“ห่านเหรอ? เมื่อคืนพี่ชิงก็พูดถึงห่านเหมือนกัน แถมให้เงินฉัน 500 หยวนเพื่อซื้อห่านตัวหนึ่ง บอกให้ฉันไปดูคลิปทำความรู้จักกับมัน แต่ฉันดันลืมไปแล้ว ผ่านมาตั้งคืนพวกเธอยังพูดถึงห่านกันอยู่เลย ฉันไปดูหน่อยดีกว่าว่าเกิดอะไรขึ้น!”
【เธอยังไม่รู้อีกเหรอ?】แฟนคลับพากันตกตะลึง ไม่คิดเลยว่าเย่ชูซึ่งเป็นเจ้าตัวจะไม่รู้ว่าห่านที่บ้านกลายเป็นฮีโร่ไปแล้ว
【ผู้ใหญ่บ้านเย่ให้แค่ 500 เองนะ ได้เปรียบแล้ว!】
【เป็ดของเล่นที่เลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงได้ยังขายได้เป็นหมื่น ห่านบ้านเสี่ยวชูปกป้องเจ้าของได้ อย่างน้อย ๆ ก็ต้องเกิน 500 อยู่แล้ว】