"อือ..."
เฉินช่างส่งเสียงครางเบา ๆ พลังอันบ้าคลั่งของอีกฝ่ายทำให้เขารู้สึกราวกับปราณแท้ขัดขืนจนยากจะหมุนเวียน
แต่เขาก็ยังไม่หยุด!
วิถีกระบี่เน้นการรุก ควรเดินหน้าไม่หันกลับ!
แม้กฎวิถีจะแหลกสลาย แต่เฉินช่างยังพยายามสุดกำลังระดมปราณแท้ ปล่อยให้กระบี่ยาวในมือเปล่งแสงเจิดจ้ายิ่งขึ้น พลันพุ่งไปยังเบื้องหน้าผู้แข็งแกร่งระดับหยั่งธรรมผู้นั้น
"ต่อสู้อย่างสิ้นหวังหรือ?"
ผู้แข็งแกร่งระดับหยั่งธรรมผู้นั้นหัวเราะเย็นเยียบ คู่ค้อนใหญ่ปรากฏขึ้นในมือ ปัดป้องการโจมตีทั้งหมดของเฉินช่างได้ในชั่วพริบตา
เฉินช่างเห็นดังนั้น จึงเปลี่ยนกระบี่เป็นท่วงท่าล่องลอย กระบี่ยาวในมือร่ายรำแน่นหนาราวกับไม่มีช่องว่าง ปราณกระบี่นับไม่ถ้วนปะทุออกมาอีกครั้ง ปกคลุมทั่วร่างของผู้แข็งแกร่งระดับหยั่งธรรมผู้นั้น
แต่ทว่าต่อหน้าค้อนเหล็กคู่นั้น ปราณกระบี่จำนวนเท่าใดก็ไร้ผล แม้แต่การโจมตีด้วยยุทธภัณฑ์ของเฉินช่างก็ถูกปัดป้องอย่างง่ายดาย
สองคนประมือกัน ชั่วพริบตาก็ต่อสู้กันหลายร้อยยก
ผู้นั้นจงใจหยอกเล่นเฉินช่าง ไม่รุกเช่นกัน ปล่อยให้เฉินช่างมองดูการโจมตีของตนเองไร้ผล
เขากำลังชื่นชมสีหน้าที่น่าเกลียดของเฉินช่าง!
เขาชอบความรู้สึกที่ทำลายจิตใจแห่งวิถีของผู้อื่นเช่นนี้!
วิถีกระบี่มิใช่เดินหน้าไม่หันกลับ แข็งแกร่งไร้สิ่งใดทำลายมิได้หรือ? บัดนี้กลับเป็นเหมือนเด็กเล่นขายของ ซึ่งเพียงพอจะทำลายจิตใจแห่งวิถีกระบี่ของใครก็ได้!
ด้านนี้ เฉินช่างกับผู้แข็งแกร่งระดับหยั่งธรรมกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด ขณะเดียวกันภายในตำหนักคลังคัมภีร์ที่อยู่ห่างออกไปหลายสิบลี้ สายตาของโจวไห่ก็จับจ้องมาทางนี้เช่นกัน
สำนักศึกษากว้างใหญ่ไพศาล ระหว่างแต่ละตำหนักห่างกันหลายสิบลี้
แต่ความวุ่นวายทางนี้ใหญ่หลวงเกินไป ถึงแม้โจวไห่ผู้เป็นพวกชอบอยู่แต่ในที่พักก็ยังถูกรบกวน