ในความมืดมัว ผู้คนราวกับเห็นสตรีผู้งดงามเลอเลิศคนหนึ่งแผ่ขจรทั่วสรวงสวรรค์ คุ้มครองนานาพิภพ
นามของนางคู่ควรแก่การสรรเสริญสืบไปนับหมื่นชั่วอายุคน
เมื่อเย่เฮ่อหรานเอ่ยถึงขึ้นมา ผู้คนก็ได้หวนระลึกถึงการมีอยู่ของนางอีกครั้ง
ในฐานะสัญลักษณ์แห่งยุคสมัยหนึ่ง นางเคยได้รับการเทิดทูนเป็นจักรพรรดิสวรรค์ไร้มงกุฎ!
"แล้วต่อมาเล่า?"
"ผู้อาวุโสเย่ สิ่งเหล่านี้พวกเรารู้กันดี แต่เรื่องต่อจากนั้นกลับไม่มีใครล่วงรู้ ท่านพอจะเล่าให้ฟังได้หรือไม่?"
เมื่อได้สติ ฝูงชนต่างมองเย่เฮ่อหรานด้วยความอยากรู้ อยากรู้ว่ายังมีเรื่องราวต่ออีกหรือไม่
"ต่อมา นางฝังร่างจักรพรรดิของตนลงใต้หล้า เพื่อหล่อเลี้ยงสรรพชีวิตในนานาพิภพ!"
"นางได้ตั้งปณิธานอันยิ่งใหญ่ เพื่อฟื้นคืนชีพแก่นานาพิภพ!"
"หมื่นปีก่อน เซียนผู้ยิ่งใหญ่แห่งหอผึ่งผายของสำนักใหญ่เรา เดินทางมาเผยแพร่วิถีที่ต้าโจว และบังเอิญพบแผ่นหยกเจียระไนแผ่นหนึ่ง จึงได้รู้ความจริง!"
"ด้วยเหตุนี้ เขาจึงได้ก่อตั้งสำนักศึกษาต้าโจวขึ้น ณ ที่แห่งนี้!"
"เห็นหรือไม่ มิติลับนั้นคือหนทางสู่ทุกพิภพ!"
"มันคือสุสานของจักรพรรดิชิงเหยียน และเป็นสถานที่ซึ่งครั้งหนึ่งเคยถูกฝังไว้เพื่อการฟื้นคืนชีพของนานาพิภพ!"
มู่หรงเซียวชี้ไปยังทิศทางของตำหนักยุทธศาสตร์ คำพูดของเขาทำให้ทุกคนในที่นั้นถึงกับตกตะลึงอีกครั้ง
"อะไรนะ นี่มันหมายความว่ามิติลับนั้นคือสถานที่บำเพ็ญของจักรพรรดิชิงเหยียนงั้นหรือ?"
สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไป พวกเขาที่คอยสงสัยมาตลอดว่าสถานที่บำเพ็ญแห่งนั้นเป็นของใคร ในที่สุดก็ได้คำตอบ
"แต่ผู้อาวุโสเย่ สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับอี้เหยาอย่างไร?"
มู่หรงเซียวขมวดคิ้วถาม
"ใช่แล้ว เกี่ยวข้องกับอี้เหยาอย่างไร?"
ฝูงชนต่างมองเย่เฮ่อหรานด้วยความฉงนเช่นกัน!
"ฮ่า ๆ พวกเจ้ายังไม่เข้าใจอีกหรือ?"