"เจ้าหมอนี่..."
มู่หรงเซียวโมโหจนหน้ากระตุก!
เขามองออกว่าหมอนี่จงใจเปลี่ยนเรื่องคุย ไม่อยากตอบคำถามเขาจริง ๆ!
เขายังอยากพูดอะไรอีก แต่หางตามองไปเห็นเฉินเป่ยที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็ต้องหยุดชะงัก รูม่านตาหดวูบ!
"ผู้นี้คือ?"
มู่หรงเซียวไม่รู้จักเฉินเป่ย แต่เขามองทะลุพลังของเฉินเป่ยได้ในชั่วพริบตา ที่แท้เป็นระดับขั้นชิงชีวิตขั้นเก้าเสียด้วยซ้ำ!
ที่สำคัญที่สุด อายุกระดูกของคนนี้ยังไม่ถึงสิบหกปีด้วยซ้ำ!
ผู้ฝึกบำเพ็ญขั้นชิงชีวิตอายุสิบหกปี นี่หมายความว่าอะไร?
คือยอดอัจฉริยะโดยแท้!
และยังเป็นขั้นชิงชีวิตขั้นเก้าอีก ความหมายยิ่งลึกซึ้งเข้าไปใหญ่!
พึงรู้เถิดว่า หนทางการฝึกบำเพ็ญช่างยาวไกล หนทางข้างหน้าก็เต็มไปด้วยความยากลำบาก
หนึ่งขั้นภูมิต้องฝ่าผ่านหนึ่งด่าน ชิงชีวิตทวนฟ้า ศพเป็นภูเขา!
ผู้ชิงชีวิต ย่อมฝืนฟ้าท้าทาย แย่งชิงชะตากับสวรรค์ สำเร็จก็ทวนกระแสขึ้นไป ล้มเหลวก็กายสลายวิญญาณดับ!
อายุสิบหกปีขั้นชิงชีวิตขั้นเก้า เขาผ่านอะไรมาบ้าง?
แล้วโจวไห่นี่ เขาผ่านอะไรมาอีก?
ไม่ผิด วันนี้โจวไห่ทำให้เขาประหลาดใจมากเกินไปแล้ว
วัยยี่สิบต้น ๆ ระดับอิทธิฤทธิ์ ยังพาเด็กขั้นชิงชีวิตขั้นเก้าอายุสิบหกมาด้วย ยอดอัจฉริยะสองคนนี้ แม้เทียบกับโอรสสวรรค์ธิดาสวรรค์ของสำนักศักดิ์สิทธิ์ใหญ่ ๆ ก็ยังเหนือกว่าไม่มีที่ติ!
ตอนนี้คนแบบนี้กลับมาปรากฏตัวในสาขาสำนักศึกษาของเขาถึงสองคน นี่คือสิ่งที่เขากล้าฝันถึงหรือ?
"มองอะไรนักหนา ลูกศิษย์ข้า เฉินเป่ย!"
"พี่ใหญ่ อย่าเปลี่ยนเรื่องคุยเลย ว่าเรื่องบ้านของข้าก่อน!"
โจวไห่พูดอย่างไม่พอใจอยู่ข้าง ๆ
"อะไรนะ ลูกศิษย์เจ้า... อย่าบอกนะว่าเขาคือคนเมื่อเช้าคนนั้น..."
มู่หรงเซียวตกใจสุดขีด แทบไม่อยากเชื่อสายตา
แต่ความจริงก็คือ โจวไห่มีลูกศิษย์แค่คนเดียวเท่านั้น!
ทำไมถึงเป็นแบบนี้?
เมื่อเช้ายังเป็นขอทานพิการ วันเดียวชั่วพริบตากลายเป็นยอดอัจฉริยะ!