"มดแดงจะล้มต้นไม้ใหญ่ เกินตัวนัก!"
มองดูศิษย์สำนักจำนวนมากเข้าร่วมการต่อสู้ แข็งใจต้านทานกฎวิถีและอิทธิฤทธิ์อันยิ่งใหญ่ของตนไว้ได้ ผู้แข็งแกร่งแห่งภูเขายกนั้นจ้องมองด้วยสายตาเย็นชา
"บดขยี้..."
เสียงคำรามดังลั่น เลือดชีวิตหนึ่งหยดลอยออกจากปลายนิ้วของเขา ร่วงลงสู่ภาพมายาภูเขาใหญ่
ชั่วพริบตา แรงดึงดูดของภูเขาก็เพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว
"ครืนๆๆๆ..."
ภายใต้แรงดึงดูดอันไร้ขอบเขต ทุกคนพ่นเลือดออกจากปาก
แม้จะรวมพลังทั้งหมดของทั้งสำนักไว้ด้วยกัน ก็ยังมิอาจต้านทานผู้แข็งแกร่งแห่งภูเขายกได้แม้แต่น้อย ดั่งหมู่มดน้อยที่เผชิญหน้ากับยอดเขาสูงตระหง่านร่วงลงมาจากฟ้า
สิ่งที่รอพวกเขาอยู่ มีเพียงการบดขยี้อย่างไร้ปราณี
"อาจารย์..."
ในตำหนักคลังคัมภีร์ ฉินอี้เหยาเอ่ยขึ้นด้วยความตื่นตระหนก พลางจับแขนของโจวไห่ไว้แน่น
"ให้ตายเถอะ! ผู้คนมากมายกำลังสู้เพื่อศิษย์ของข้า แล้วข้าจะมัวยืนดูอยู่แบบนี้ได้อย่างไรกัน!"
ดวงตาของโจวไห่เต็มไปด้วยเจตนาฆ่ามานานแล้ว ในที่สุดก็ทนไม่ไหวจะลงมือ
"จงไปให้พ้น!"
แต่ทว่า ในเวลานี้เอง เสียงคำรามกึกก้องหนึ่งก็ทะลุผ่านนภา
เห็นได้ชัดว่า กลางสมรภูมิ พลังอันดุร้ายแผ่กระจายไปทั่วฟ้าและดิน
กฎวิถีจำนวนนับไม่ถ้วนพลุ่งพล่านขึ้นสู่ฟ้า
"แผล่บๆๆๆ..."
"อ๊ากกก..."
ผู้คนหลายร้อยคนพ่นเลือดปาก ในท่ามกลางเสียงครวญคราง ผู้ฝึกตนระดับชิงชีวิตจำนวนมากระเบิดร่างในพริบตา
ผู้ฝึกตนระดับอิทธิฤทธิ์จำนวนมากมีเลือดไหลทะลักออกจากร่างเป็นรูพรุนนับไม่ถ้วน กระเด็นไปไกลนับร้อยจั้ง และเมื่อร่วงถึงพื้นก็แทบสิ้นใจ
แม้แต่ผู้แข็งแกร่งระดับหยั่งธรรมอีกคนหนึ่ง ก็ต้องพบกับความพินาศของดวงดาวทั้งเจ็ดในชั่วพริบตา ถูกพลังสะท้อนกลับจนพ่นเลือดคำใหญ่ ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง
แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนตะลึงยิ่งกว่านั้นยังมาไม่ถึง