รถเอสยูวีขับออกจากโรงภาพยนตร์กลางแจ้งสำหรับรถยนต์ เลี้ยวขึ้นทางหลวง
แสงยามเช้ายังไม่สว่างนัก สองข้างทางหลวงเป็นทุ่งรกร้างกว้างไกลสุดลูกหูลูกตา มองเห็นซากรถยนต์ที่ถูกทิ้งร้างจอดเอียงข้างทางอยู่เป็นระยะ สนิมเกาะกรัง
รถยนต์แล่นไปตามทางหลวงอีกประมาณหนึ่งชั่วโมงเศษ สภาพถนนย่ำแย่ลงเรื่อยๆ ผิวทางยางมะตอยแตกระแหงเป็นร่างแห ตามรอยแตกมีหญ้าแห้งเหลืองงอกขึ้นมา
ทันใดนั้น แจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้น
[ด้านหน้ามีอู่ซ่อมรถ สามารถบำรุงรักษาและปรับแต่งยานพาหนะได้]
“ข้างหน้ามีอู่ซ่อมรถ” เอลินามองแผนที่ “จะเข้าไปดูไหม?”
หลี่มู่ชะลอความเร็ว กวาดสายตามองไปข้างหน้า
ทางด้านขวาของทางหลวงมีลานกว้างไม่น้อยเลยทีเดียว ประตูรั้วเหล็กลูกกรงเปิดอ้าอยู่ครึ่งหนึ่ง บนประตูแขวนป้ายร้านสีซีดจาง พออ่านได้ลางๆ ว่า “อู่ซ่อมรถหงต้า”
ในลานจอดตัวถังรถเก่าที่เลิกใช้งานแล้วหลายคัน ด้านหลังเป็นอาคารโรงงานก่อด้วยอิฐเรียงเป็นแถว ดูเงียบสงบจนออกจะไม่ชอบมาพากล
“เข้าไป” หลี่มู่หมุนพวงมาลัย รถเอสยูวีเลี้ยวเข้าไปในลาน
รถจอดสนิท ทั้งสามลงจากรถ
หลี่มู่กวาดตามองสภาพแวดล้อมโดยรอบ ระบบไม่แจ้งเตือนอันตราย แสดงว่าที่นี่ไม่ใช่เขตอันตราย เป็นเพียงเขตสำรวจธรรมดา
ประตูโรงงานเป็นประตูม้วน ดึงขึ้นเปิดค้างไว้ครึ่งหนึ่ง ด้านในมืดสนิท
หลี่มู่ชักปืนพกออกมาจากเอว เดินนำหน้า เอลินากับเฉียนซาซาตามติด ทั้งสามเดินเรียงหนึ่งเข้าไป
เข้าไปแล้วถึงได้รู้ว่า ข้างในดูกว้างใหญ่กว่าที่เห็นจากภายนอกมาก
ด้านในสุดของโรงงานมีรถยนต์ที่กำลังซ่อมอยู่หลายคัน เครื่องมือกระจัดกระจายเกลื่อนพื้น แต่ไร้ผู้คนสักคนเดียว
สายตาของหลี่มู่หยุดลงที่พื้นที่บริเวณกลางโรงงาน ตรงนั้นมีแท่นยกรถ ถัดมาเป็นจออิเล็กทรอนิกส์ตั้งอยู่ จอสว่างขึ้น กำลังแสดงข้อความหลายบรรทัด
[ระบบปรับแต่งยานพาหนะเปิดใช้งานแล้ว]