หลังจากล้างหน้าล้างตากันเรียบร้อย กินข้าวเช้าเสร็จ ทุกทีมก็ออกเดินทาง
คฤหาสน์นอกจากเขตที่พักแล้ว ยังมีอีกสี่พื้นที่ แต่ละทีมเหมือนจะมีเข้าใจตรงกันกัน ต่างแยกย้ายไปสำรวจคนละโซน
มีเพียงตึกหลักที่หยุนจิ่นกับฉู่จวิ้นไปด้วยกัน
หยุนจิ่นอยู่ทีมเดี่ยว ส่วนฉู่จวิ้นก็เหมือนเงาตามตัว หยุนจิ่นไปไหนเขาไปนั่น
อ้างว่าจะปกป้องหยุนจิ่น
ถึงจะรู้ว่าใจฉู่จวิ้นคิดไม่ซื่อ แต่หยุนจิ่นก็ไม่ได้ว่าอะไร ไม่ได้ไล่เขาไปด้วย แค่ให้รักษาระยะห่าง
ฉู่จวิ้นทำตัวเป็นสุภาพบุรุษ ท่วงท่างามสง่า หยุนจิ่นเห็นแล้วแทบกลั้นขำ
ส่วนทางหลี่มู่เลือกไปที่ "หอคลังตำรา"
น่าแปลก เมื่อคืนหลี่มู่ฝันประหลาด
ในฝันเป็นยามเช้าที่หมอกลงหนา มีผู้หญิงสวมชุดกระโปรงแบบตะวันตก กางร่มกันแดดยืนอยู่ไม่ไกล
ให้อารมณ์เหมือนคุณหนูใหญ่ในยุคสาธารณรัฐจีนตอนต้น
หลี่มู่รู้สึกว่า คฤหาสน์หลังนี้น่าจะเป็นบ้านของคุณหนูคนนี้
ชุดกระโปรงสไตล์กี่เพ้าเน้นเอวบาง เกล้าผมลอนคลื่นสยายข้างไหล่ สะบัดพลิ้วตามสายลมแผ่วเบา
หลี่มู่อยากเห็นหน้าเธอชัดๆ แต่ก็มองไม่ถนัด
"ไปหอคลังตำรา"
เสียงผู้หญิงเบาหวิว แต่ก็ไพเราะใสราวระฆังแก้ว ลอยมาจากที่ไกลๆ
หลี่มู่ยังไม่ทันอ้าปาก เธอก็หันหลังเดินหายเข้าไปในหมอก ร่มกันแดดทิ้งเงาจางๆ ในยามเช้า ก่อนจะเลือนหายไปฉับพลัน
ออกจากเขตที่พัก เดินเลียบทางเดินยาวที่ปกคลุมด้วยซุ้มองุ่นเลื้อย ใช้เวลาราวห้านาทีก็ถึงจุดหมาย
มองดูหอคลังตำราจากภายนอก เฉียนซาซากับเอลินาต่างอดอุทานไม่ได้ว่าสวยเกินไปแล้ว
เฉียนซาซากับเอลินาหยุดเดินพร้อมกัน เงยหน้ามอง