เอลินาพาเฉียนซาซาเดินลัดเลาะผ่านชั้นหนังสือหลายแถว ลำแสงไฟฉายกวาดไปมาบนพื้น สุดท้ายหยุดอยู่หน้ากำแพงด้านหนึ่ง
“คุณดูนี่สิ”
เอลินาย่อตัวลง ชี้ไปที่ตำแหน่งใกล้พื้นของกำแพง
ตรงนั้นมีตัวอักษรสลักขนาดเล็กมากแถวหนึ่ง ใหญ่กว่าเมล็ดข้าวนิดหน่อย หากไม่ตั้งใจหา คงไม่มีทางสังเกตเห็น
เฉียนซาซาย่อตัวลงเช่นกัน ขยับเข้าไปดูใกล้ ๆ
ข้อความแถวนั้นเขียนว่า——ซ้ายสามขวาเจ็ด บนเก้าล่างหนึ่ง ห้าเป็นแกนกลาง
ล้วนเป็นอักษรตัวเต็ม เฉียนซาซาอ่านออกทั้งหมด
“นี่มัน...รหัสตัวเลขเหรอ?” เฉียนซาซากะพริบตา
“น่าจะใช่”
เอลินาลุกขึ้น ส่องไฟฉายขึ้นด้านบน “เมื่อกี้ฉันลองดูแล้ว กำแพงด้านนี้มีช่องลับ ต้องกดตามลำดับให้ถูกตำแหน่งถึงจะเปิดได้”
เธอยื่นมือเคาะบนกำแพง ข้อนิ้วสัมผัสเกิดเสียง “ตงตง” กังวาน ต่างจากเสียงทึบตันของด้านข้างอย่างสิ้นเชิง
เฉียนซาซาลุกขึ้น จ้องดูข้อความเล็ก ๆ นั้นอยู่นาน พึมพำในใจ “ซ้ายสามขวาเจ็ด บนเก้าล่างหนึ่ง ห้าเป็นแกนกลาง นี่บอกตำแหน่ง หรือบอกลำดับกันนะ?”
“ฉันเดาว่าเป็นตารางเก้าช่อง”
“ดูสิ สาม เจ็ด เก้า หนึ่ง ห้า ตัวเลขพวกนี้ตรงกับตำแหน่งสำคัญในแผนภาพเก้าช่องพอดี”
เฉียนซาซาตาเป็นประกาย ยื่นมือลากไปมาบนพื้นผิวกำแพง จินตนาการให้กำแพงทั้งด้านเป็นตารางเก้าช่อง
“ซ้ายสาม ก็คือช่องที่สามทางซ้าย ขวาเจ็ดคือช่องที่เจ็ดทางขวา บนเก้าคือแถวบนสุดช่องที่เก้า ล่างหนึ่งคือแถวล่างสุดช่องแรก ห้าคือตรงกลาง”