หลี่มู่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง นิ้วโป้งค้างเหนือหน้าปัดนาฬิกาครึ่งวินาที แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจดูข้อมูล "พิเศษ" ของเฉียนซาซา
【92-56-89】
【จำนวน ??: 0】
【ค่าความชอบ: -50】
หลี่มู่ค่อนข้างตกใจ แต่สีหน้ายังคงเรียบเฉย
เฉียนซาซาเกลียดเขาถึงเพียงนี้ ค่าความชอบติดลบ 50 ซะแล้ว!
แต่พอคิดอีกที ก็สมเหตุสมผล
ผู้หญิงคนนี้ เป็นสาวงามเย็นชาดั่งภูเขาน้ำแข็ง ไม่เคยสนใจผู้ชายคนไหนเลย
กับผู้ชายคนอื่น เธอยิ่งเกลียดกว่า!
ตอนนั้น ที่เธอแต่งงานกับเขา ก็มีจุดประสงค์แอบแฝง
หลังแต่งงานได้ครึ่งปี ก็รีบหย่าทันที
“จ้องมองอะไรตาเป็นมัน?”
เฉียนซาซาตวาดใส่หลี่มู่เช่นกัน ตอนนี้ถูกจ้องมองก็รู้สึกไม่พอใจ
ถูกมองมาครึ่งปีแล้ว เธอก็ยังไม่ชิน
“ทำไมคู่หูที่ระบบจับคู่ให้ตอนเริ่มต้น ถึงเป็นนาย?”
หลี่มู่ส่ายหัว เต็มไปด้วยเส้นดำบนใบหน้า ฉายแววพูดไม่ออก
แต่ยังไม่ทันที่หลี่มู่จะคิดอะไรต่อ หลอดไฟที่ส่องสว่างวูบวาบเหนือศีรษะก็กระตุกอย่างแรง ลำโพงเก่าๆ ก็ส่งเสียง "ซ่า" อีกครั้ง
【ตรวจพบสมาชิกทั้งหมดผูกพันแล้ว】
【ยานพาหนะเริ่มต้นและเสบียงพร้อมแล้ว ตำแหน่ง: หน้าประตูหลักของห้องพักผู้โดยสาร】
【คำเตือน: พื้นที่นี้จะถูกทำลายอัตโนมัติในอีก 30 นาที กรุณาออกไปโดยเร็ว】
เฉียนซาซาและเอลิน่า สองสาว แม้ในใจจะรู้สึกหลากหลาย แต่ก็กัดฟัน ยอมรับทุกอย่างอย่างจำใจ
จากนั้น เอลิน่าก็กวาดตามองอีกสองคน แล้วเอ่ยขึ้นก่อนว่า "เอลิน่า โวลโคว่า เป็นชาวรัสเซีย มาเมืองจีนเพื่อตามหาใครบางคน"
เธอหยุดไปชั่วขณะ แววตายังคงเย็นชาเมื่อมองผ่านหลี่มู่ "ไอ้หื่น!"
"เฉียนซาซา ซีอีโอของหนานไห่ซางเหมา"
น้ำเสียงของเฉียนซาซาเย็นชาเช่นเคย สีหน้าก็หยิ่งยโสมากเช่นกัน
หลี่มู่ยักไหล่ "หลี่มู่ ปัจจุบันเป็นคนว่างงาน"
"เหอะๆ"
เฉียนซาซาส่งเสียงเยาะเย็นใส่หลี่มู่
ทั้งสามคนต่างรู้ดี ไม่มีใครพูดถึงค่าสถานะและพรสวรรค์ของตัวเอง
ตอนนั้นเอง เสียงเครื่องยนต์ดังแว่วมาจากนอกประตู เอลิน่าตรงไปที่ประตูทันที เฉียนซาซาอึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วตามไป
เอลิน่าเพิ่งจะจับลูกบิดประตู แต่หลี่มู่ก็เรียกทั้งคู่ไว้
"เดี๋ยวก่อน"
ทั้งคู่หันกลับมา คนหนึ่งเย็นชา อีกคนหนึ่งงุนงง
หลี่มู่กวาดตามองใบหน้าสองสาว เสียงเรียบ "พวกคุณ ไม่เคยเล่นเกมมาก่อนเหรอ?"
สองสาวส่ายหัว แววตามีแววเร่งเร้า สื่อให้หลี่มู่รีบพูด
หลี่มู่ชี้ไปที่ตู้และถังขยะที่จับฝุ่นตามมุมห้องพักผู้โดยสาร น้ำเสียงราบเรียบ "ประกาศบอกว่าพื้นที่นี้อีก 30 นาทีจะหายไป พูดอีกอย่างคือ เราค้นเอาของได้ถึง 30 นาทีเลย"
"ค้นเอาของ?"
เอลิน่าตาเป็นประกาย เข้าใจความหมายของเขาทันที
ส่วนเฉียนซาซาขมวดคิ้วเล็กน้อย กวาดตามองสภาพแวดล้อมที่สกปรกอย่างเย็นชา ดูเหมือนต่อต้านอยู่บ้าง
หลี่มู่ยิ้มอย่างเข้าใจ ในฐานะที่เขาเล่นเกมเป็นประจำ เกมเอาชีวิตรอดที่ว่านี้ ถือว่าง่ายมาก
โดยเฉพาะตอนเขาเล่นเกม สวมบทเป็นผู้กล้า เป้าหมายแรกไม่ใช่ไปปราบจอมมารร้าย หรือไปช่วยเจ้าหญิง แต่เป็นการรื้อค้นบ้านชาวเมือง ค้นเอาของทุกที่!
ปล้นทรัพยากรเท่านั้นคือหนทางที่ถูกต้อง!
สองสาวแยกย้ายกันไป เอลิน่าไม่มีความกลัว แถมยังดูตื่นเต้น เริ่มออกค้นหาทุกที่
ส่วนเฉียนซาซามองไปทั่ว แต่ไม่ได้ลงมือ
หลี่มู่กลับเดินตรงไปที่จุดขายตั๋วทางทิศตะวันตก
เขาคิดว่า ที่นี่ต้องมีของดี!
ตอนนั้นเอง เขามองไปที่รั้วเหล็กเก่าๆ ตรงหน้าก็ปรากฏข้อมูลแจ้งเตือน:
【รั้วเหล็ก เก่ามาก สามารถทำลายได้】
ทำลายได้งั้นเหรอ?
เขายกเท้า ถีบอย่างแรง
"โครม!"
รั้วเหล็กล้มลงตามเสียง ฝุ่นตลบ
"แค็กๆๆ" หลี่มู่โบกมือไล่ฝุ่น แล้วกระโดดข้ามเข้าไป
ตู้เหล็กและกล่องกระดาษปรากฏตรงหน้า
หลี่มู่เปิดกล่องกระดาษก่อน นิตยสารเก่าๆ สองสามเล่มหล่นออกมา ปกพิมพ์ด้วยตัวอักษรที่อ่านไม่ออก
ใต้กล่องมีขนมปังห่อเล็กสามห่อ เขาหยิบใส่กระเป๋าไปด้วย
หันไปเปิดตู้เหล็ก ประตูตู้ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด ข้างในว่างเปล่า มีเพียงเหรียญเงินขนาดหัวแม่มือสามเหรียญวางอยู่อย่างเงียบๆ ที่มุม
เหรียญเงินเย็นเฉียบเมื่อสัมผัส ผิวเหรียญสลักลวดลายประหลาด
ตอนนั้นเอง ก็มีข้อความเด้งขึ้นมา: 【เหรียญเงินแห่งโชคชะตา: สกุลเงินหายากในเกม สามารถใช้แลกเปลี่ยนสิ่งของที่ตู้จำหน่ายสินค้าในพื้นที่พัก】
【ปัจจุบันครอบครอง: 3 เหรียญ】
"ของดีนี่"
หลี่มู่กำเหรียญเงินแน่น จากนั้นก็พลิกค้นที่อื่นอย่างละเอียด
ส่วนด้านนอก เอลิน่าหาเจอน้ำแร่สามขวดแล้ว
เฉียนซาซาค้นจากกระเป๋าเดินทางบางใบ เจอน้ำแร่สองขวดกับขนมปังกรอบห้าซอง
เมื่อเห็นว่าค้นหาของที่นี่จนเกือบหมดแล้ว หลี่มู่เตรียมเรียกสองสาวออกไป
【แจ้งเตือนข้อมูล: ระดับการสำรวจพื้นที่ปัจจุบัน: 88%｜หมายเหตุเพิ่มเติม: ยังไม่พบจุดซ่อน ตำแหน่ง: ใต้หน้าต่างขายตั๋ว】
เขาก้มลงมอง ใต้เคาน์เตอร์ขายตั๋วมีแผ่นไม้หลวมๆ อยู่จริงๆ
ใช้นิ้วแงะขอบแล้วเปิดออก เผยให้เห็นช่องลับ
ข้างในมีเหรียญเงินแห่งโชคชะตาหนึ่งเหรียญกับมีดเล็กขึ้นสนิมหนึ่งเล่ม
【เหรียญเงินแห่งโชคชะตา +1】【มีดเล็กธรรมดา (สึกหรอเต็มที): พลังโจมตีต่ำมาก ดีกว่าไม่มี】
"คราวนี้ระดับการสำรวจน่าจะเต็มแล้ว"
หลี่มู่เก็บของเรียบร้อย แล้วกระโดดออกมา
ตอนนั้นเอง ชิ้นส่วนโลหะขนาดเท่าเล็บมือสองชิ้นที่อยู่ด้านในสุดของช่องลับ ก็หล่นลงมา
หลี่มู่รีบเก็บขึ้นมา วางไว้บนฝ่ามือ
【อุปกรณ์เสริมพลัง: เพิ่มค่าสถานะพื้นฐานของอาวุธ; อุปกรณ์เผาไหม้: การโจมตีสร้างความเสียหายไฟเพิ่ม｜ปัจจุบันไม่มีอาวุธให้สวมใส่ แนะนำเก็บรักษาอย่างดี】
"ของดี! เสียดายที่ยังใช้ไม่ได้ชั่วคราว"
หลี่มู่ยัดอุปกรณ์เสริมกับเหรียญเงินใส่กระเป๋า ปัดฝุ่น
นอกประตูเสียงไม่พอใจของเอลิน่าดังมา "อืดอาดอะไร? ที่นี่ค้นจนแทบหมดแล้ว รีบออกมา!"
"มาแล้ว"
หลี่มู่กระโดดออกมา พลางเหน็บมีดเล็กไว้ข้างหลัง
ทั้งสามคนเอาของที่รวบรวมได้มากองรวมกันกลางห้องพักผู้โดยสาร
แม้สองสาวจะหาเจอของอื่นอีกภายหลัง แต่ก็เทียบกับหลี่มู่ไม่ได้
ของกองของหลี่มู่เด่นที่สุด: ขนมปังห่อเล็กสามห่อ เหรียญเงินสี่เหรียญ มีดหนึ่งเล่ม อุปกรณ์เสริมสองชิ้น
เอลิน่าจ้องมองของพวกนั้น ถามอย่างสงสัยว่า "นายรู้ตั้งแต่แรกแล้วสินะว่าจุดขายตั๋วมีของดี?"
หลี่มู่ไม่ปิดบัง ชี้ไปที่ตาตัวเอง ตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า "พรสวรรค์ของผม—การเสริมข้อมูล ให้คำใบ้กับผมหลายอย่าง"
เฉียนซาซาชะงักเล็กน้อย แววตาเย็นชาจับจ้องบนใบหน้าเขาครู่หนึ่ง แล้วเบือนไป
เอลิน่าเบิกตากว้าง พูดพึมพำ "โอ้โห พรสวรรค์นี้ก็ไม่เลวนี่"
"ไม่นึกว่าไอ้หื่นอย่างนาย จะพอมีประโยชน์บ้าง"
ตอนนั้นเอง ข้อความก็เด้งขึ้นตรงหน้าหลี่มู่:
【ค่าความชอบของเอลิน่า +3】
【ค่าความชอบปัจจุบัน: -12】
แม้ปากจะบ่น แต่เอลิน่าก็พอใจมากที่หลี่มู่มีพรสวรรค์เจ๋งขนาดนี้
ค่าความชอบ ก็เพิ่มขึ้นมาบ้าง
อย่างไรเสีย ยิ่งเพื่อนร่วมทีมแข็งแกร่ง โอกาสรอดชีวิตของตัวเองก็ยิ่งสูงขึ้น
จากนั้น เอลิน่าก็ตบอก พูดอย่างตรงไปตรงมา "พรสวรรค์ของฉันคือความชำนาญอาวุธ เพิ่มความชำนาญอาวุธ แถมยังโจมตีคริติคอลได้ด้วย!"
หลี่มู่รู้ตั้งนานแล้ว แต่ก็แสร้งทำเป็นตกใจ
เฉียนซาซากวาดตามองทั้งคู่อย่างเย็นชา นิ้วเรียวงามลูบขอบนาฬิกาเบาๆ น้ำเสียงเรียบเฉยเหมือนกำลังแถลงธุรกิจ "พรสวรรค์ของฉัน—เงินตราสูงสุด"
"การค้าขายได้เปรียบ แล้วก็จำนวนที่ลงขายในกระดานซื้อขายเพิ่มเป็นสองเท่าได้"
"ก็ดีมากเหมือนกันนะ!"
เอลิน่าพยักหน้าให้เฉียนซาซา
หลี่มู่หันไปมองเฉียนซาซา มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย "พรสวรรค์นี้ ราวกับสร้างมาเพื่อคุณเลย"
เขาหยิบเหรียญเงินแห่งโชคชะตาทั้งสี่เหรียญขึ้นมา ยื่นให้ตรงๆ "ต่อไปคุณรับผิดชอบเรื่องเงินกับการค้าขาย ให้ผลตอบแทนสูงสุด"
"ฉันก็เห็นด้วย"
เอลิน่ายกมือขึ้นตอนนี้
ดวงตาเย็นชาของเฉียนซาซาหรี่ลง มองดูเหรียญเงินเย็นเฉียบในอุ้งมือ ปลายนิ้วกำแน่นโดยไม่รู้ตัว
เธอไม่พูดอะไร ถือว่าเป็นการยอมรับโดยปริยาย