“คุณหมอซู แล้วคุณรู้สึกยังไงบ้าง?”
หัวหน้าหวงจงใจเรียกซูฮวาว่าคุณหมอ อยากปลุกความภาคภูมิใจในวิชาชีพของเธอขึ้นมา
ซูฮวาเอียงคอ ครุ่นคิดหาถ้อยคำอยู่ครู่หนึ่ง
“ทำให้ดีที่สุดเท่าที่ทำได้ แค่นี้ก็ไม่ต้องรู้สึกละอายใจกับตัวเองแล้วค่ะ”
หัวหน้าหวงมองซูฮวาเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็กลายเป็นเสียงถอนใจ
“คิดแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน”
นอกจากเด็กชายที่บาดเจ็บคนนี้แล้ว วันนี้ก็ผ่านไปอย่างสงบ ไม่มีเหตุไม่คาดฝันอะไรเกิดขึ้นอีก
ซูฮวารีบเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็วิ่งไปยังที่พักรับรอง
ต้นกล้าสมุนไพรเติบโตได้ดีจนน่าชื่นใจ ทุกวันมีความเปลี่ยนแปลงให้เห็นไม่ซ้ำกัน
เมื่อเปรียบเทียบดูแล้ว ซูฮวาพบว่าต้นกล้าที่รดด้วยน้ำพุสูงกว่าต้นกล้าที่รดด้วยน้ำธรรมดาอยู่ช่วงหนึ่ง
ส่วนเมล็ดพันธุ์ เธอจงใจแบ่งเมล็ดที่ปลูกไว้เป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งรดด้วยน้ำพุ อีกส่วนรดด้วยน้ำธรรมดา
ผลก็คือเมล็ดที่รดด้วยน้ำพุงอกแล้ว ส่วนเมล็ดที่รดด้วยน้ำธรรมดายังไม่มีวี่แวว
คืนนี้เธอตั้งใจจะแบ่งเมล็ดส่วนที่ยังไม่งอกออกเป็นสองส่วนต่อ รดส่วนหนึ่งด้วยน้ำพุ อีกส่วนด้วยน้ำธรรมดา
จะได้ดูให้รู้กันไปว่าเป็นปัญหาที่เมล็ดพันธุ์หรือน้ำพุกันแน่
พอกลับถึงที่พักรับรอง ซูฮวาก็เข้าไปในมิติพิเศษทันที ผ่านไปแค่วันเดียว ต้นกล้าดูเหมือนจะโตขึ้นอีกหน่อยแล้ว หากดูจากความเร็วในการเติบโตแบบนี้ ก็เร็วกว่าปลูกข้างนอกถึง 100 เท่า
การค้นพบนี้ทำให้ซูฮวาดีใจจนเก็บอาการไม่อยู่
แบบนี้สิ่งที่เพิ่มขึ้นก็ไม่ได้มีแค่ผลผลิต สมุนไพรอย่างโสมกับหลิงจือยิ่งมีอายุมาก สรรพคุณก็ยิ่งดี ปลูกในมิติพิเศษหนึ่งปี เอาออกไปก็มีอายุถึงร้อยปีแล้ว