เสิ่นเป่ยชวนกำลังหลับสบายอยู่ดี ๆ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมา
เขาก้มลงดูเวลาโดยสัญชาตญาณ ตีสองสิบเจ็ดนาที
เวลาปานนี้ที่ยังโทรมาได้มีเพียงสองกรณีเท่านั้น ไม่ก็มีเรื่องเกิดขึ้น ไม่ก็พบเบาะแสใหญ่
หน้าจอแสดงชื่อเฉิงเยี่ยนชิว
เสิ่นเป่ยชวนรับสาย: "เยี่ยนชิว เป็นอะไร?"
ปลายสาย เสียงของเฉิงเยี่ยนชิวถูกกดต่ำมาก แต่ก็ซ่อนความตื่นเต้นไว้ไม่อยู่: "เป่ยชวน นายตื่นแล้วเหรอ?"
"ตื่นแล้ว ตอนนี้ พูดมา"
"นายรู้จักแฟ้มต้นฉบับของปฏิบัติการ 'เส้นทางกลับบ้าน' ไหม? ที่มีความลับระดับสูงสุดน่ะ"
ความง่วงของเสิ่นเป่ยชวนหายไปในทันที เขาลุกขึ้นนั่ง: "แฟ้มนั้นไม่ใช่ยังไม่ได้รับการถอดรหัสหรือไง?"
"เพิ่งถอดรหัสมาบางส่วนเมื่อเร็ว ๆ นี้ ข่าวที่ฉันเพิ่งได้รับ เอกสารเพิ่งมาถึงมือฉันเมื่อบ่ายวันนี้เอง ฉันอ่านทั้งคืน ยิ่งอ่านยิ่งนอนไม่หลับ ทนไม่ไหวจริง ๆ เลยโทรมา"
เสิ่นเป่ยชวนเปิดไฟหัวเตียง: "เนื้อหาอะไร?"
เฉิงเยี่ยนชิวสูดหายใจลึก: "ในแฟ้มนั้นบันทึกคนกลุ่มหนึ่ง ไม่ใช่พวกที่เราตามหามาก่อนที่เป็นผู้บาดเจ็บจากศึก หรือพวกที่หายตัวไปโดยบังเอิญ พวกเขาเป็นสายลับที่สูญหายไปหลังปฏิบัติภารกิจลับ"