สามวันหลังจากลู่เจิงจากไป หัวหน้ากองพันคนใหม่อย่างเจิ้งเทาก็มาถึงสำนักงานโครงการ
เสิ่นเป่ยชวนมาถึงก่อนเวลาห้านาที เขายืนรออยู่ที่โถงทางเดิน มองเห็นร่างหนึ่งเดินขึ้นมาจากบันได
ชายวัยสี่สิบกว่า รูปร่างเพรียวบาง ก้าวเดินมั่นคงมาก ใบหน้าไร้อารมณ์ คิ้วขมวดเล็กน้อยเหมือนเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เกิด
แตกต่างจากลู่เจิงที่ยิ้มแย้มเป็นกันเองโดยสิ้นเชิง
"ผู้กองเจิ้ง" เสิ่นเป่ยชวนเดินเข้าไปยื่นมือ
เจิ้งเทาจับมือเขาไว้ แรงมาก ฝ่ามือมีรอยด้าน
"ผู้พันเสิ่น" น้ำเสียงของเจิ้งเทาไม่ดังแต่ชัดเจน "ได้ยินชื่อเสียงมานานแล้ว"
เสิ่นเป่ยชวนพาเขาเดินเข้าไปพร้อมกับแนะนำไปด้วย "ตรงนี้เป็นโซนทำงานหลัก โน่นเป็นห้องเก็บเอกสาร ข้างในเป็นห้องประชุมและศูนย์ข้อมูล คนไม่มาก มีคนประจำการประมาณสิบกว่าคน ที่เหลือกระจายอยู่ตามจุดประสานงานของเขตทหารต่างๆ"
เจิ้งเทามองไปเรื่อยๆ พยักหน้าเป็นระยะ ไม่ขัดจังหวะหรือถามอะไร พอถึงหน้าห้องทำงานหลักเขาก็หยุด มองดูภายในห้องสักครู่
เฉิงเยี่ยนชิวลุกขึ้นจากโต๊ะทำงาน "สวัสดีผู้กองเจิ้ง"
"ผู้พันเฉิง" เจิ้งเทาพยักหน้า
เสี่ยวซุนและหวังฟางก็ลุกขึ้นทักทาย เจิ้งเทาพยักหน้าให้ทีละคน ไม่มีคำพูดเกินจำเป็น
เสิ่นเป่ยชวนพาเขาไปนั่งในห้องประชุม ชงชาให้ แล้วเล่ากระบวนการทำงานทั้งหมดของโครงการตั้งแต่ต้นจนจบ