ตีสอง
เสิ่นเป่ยชวนถูกเสียงโทรศัพท์ปลุกให้ตื่น เขาลำตัวไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เฉิงเยี่ยนชิว
เวลานี้โทรมาหา ไม่ใช่เรื่องเล็กแน่นอน
"ว่าไง"
"เป่ยชวน ตื่นแล้วเหรอ?" เสียงของเฉิงเยี่ยนชิวเบามาก แต่ฟังออกว่ามีความตื่นเต้นที่อดไม่ได้
"พูดมา" เสิ่นเป่ยชวนรู้สึกตัวตื่นเต็มตาทันที ลุกขึ้นนั่ง
"เธอรู้จักแฟ้มต้นฉบับของปฏิบัติการ 'เส้นทางกลับบ้าน' ตอนนั้นไหม? ฉบับระดับความลับสูงสุดน่ะ"
"รู้สิ เป็นอะไร"
"ช่วงนี้ถูกถอดรหัสมาบางส่วนแล้ว"
เสิ่นเป่ยชวนตะลึงไปครู่หนึ่ง: "เมื่อไหร่กัน"
"อาทิตย์ที่แล้ว แผนกทะเบียนเอกสารแจ้งให้ฉันไปดู วันนี้ฉันเพิ่งดูและจัดระเบียบเสร็จ"
"ในนั้นมีอะไร"
เฉิงเยี่ยนชิวหายใจเข้าลึกๆ: "รายชื่อผู้สูญหาย ไม่ใช่คนที่เราหากันก่อนหน้านี้แบบผู้บาดเจ็บจากศึก แต่เป็นอีกกลุ่มหนึ่ง คนที่ขาดการติดต่อหลังจากปฏิบัติภารกิจลับ"
หัวใจของเสิ่นเป่ยชวนเต้นเร็วขึ้น: "กี่คน"
"47 คน"
"47 คน?"
"47 คน" เฉิงเยี่ยนชิวพูดซ้ำ "การมีอยู่ของพวกเขาเป็นความลับ บันทึกการเข้ากองทัพถูกทำลาย ญาติผู้เสียชีวิตไม่รู้อะไรเลย บางครอบครัวไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพวกเขาเคยเข้ากองทัพ"