หลังจากฉินกังออกเดินทางไปได้สามวัน ชีวิตของถังเปาก็มีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย
ลู่เจิงย้ายเธอจากโรงเรียนอนุบาลเดิมมาอยู่ในโรงเรียนอนุบาลภายในเขตทหาร โรงเรียนอนุบาลนี้ตั้งอยู่ในเขตชุมชนทหาร การรับส่งต้องผ่านด่านตรวจ ความปลอดภัยดีกว่ามาก
ตอนแรกถังเปาไม่ค่อยเต็มใจนัก
"คุณน้า หนูไม่อยากเปลี่ยนโรงเรียนอนุบาลเลย" เธอนั่งบนตักซ่งชิงหว่าน ปากเล็กยื่น "ถังเปาอยากเล่นกับอันอัน"
ซ่งชิงหว่านปลอบเธอ "โรงเรียนใหม่ก็มีเพื่อน ๆ เหมือนกันนะ แถมโรงเรียนใหม่อยู่ใกล้บ้านกว่า ตอนกลางวันถังเปายังกลับมากินข้าวได้ด้วย"
"แต่อันอันล่ะ" ถังเปาไม่ยอม
"แม่ของอันอันบอกแล้วว่าจะพาอันอันมาเล่นที่บ้านหนูสุดสัปดาห์นี้"
ถังเปาคิดนิดหนึ่ง แล้วยอมอย่างเสียไม่ได้ "ตกลงนะ ต้องมาสุดสัปดาห์นี้นะ"
"ตกลง"
วันแรกที่ไปโรงเรียนใหม่ ถังเปาสะพายกระเป๋านักเรียนสีชมพูใบเล็ก จูงมือซ่งชิงหว่านเดินเข้าห้องเรียน
ในห้องมีเด็ก ๆ เจ็ดแปดคนแล้ว เห็นเพื่อนใหม่มาก็พากันมองมาด้วยความอยากรู้
เด็กผู้ชายอ้วนตุ้ยนุ้ยคนหนึ่งวิ่งตรงเข้ามา "เธอมาใหม่เหรอ เธอชื่ออะไร"
ถังเปาเงยหน้ามองเขา ตอบเสียงแบ๊วใส "ฉันชื่อถังเปาจ้ะ"
"ถังเปา เป็นน้ำตาลเหรอ หวานไหม" เด็กอ้วนถามด้วยสีหน้าจริงจัง
ถังเปาถูกใจจนหัวเราะคิกคัก "ไม่ใช่น้ำตาลสักหน่อย เป็นชื่อต่างหาก"
คุณครูเดินมาย่อตัวลง "พวกเรามาต้อนรับถังเปากันดีไหมจ๊ะ"
"ดี" เสียงเด็ก ๆ ตะโกนพร้อมกัน
ถึงถังเปาจะเพิ่งมา แต่เธอไม่กลัวคนแปลกหน้า เด็กคนนี้มีเสน่ห์ดึงดูดติดตัวมาแต่เกิด พูดจาเสียงน่ารัก หน้าตาก็สวย ไม่ถึงครึ่งเช้าก็เล่นสนิทกับเพื่อน ๆ หลายคนแล้ว
โดยเฉพาะเด็กผู้หญิงคนหนึ่งชื่ออันอัน แต่ไม่ใช่อันอันคนเดิม เป็นอันอันคนใหม่ อันอันคนนี้แก่กว่าถังเปาครึ่งปี ถักเปียสองข้าง นิสัยค่อนข้างขี้อาย
ตอนเช้าทำกิจกรรมประดิษฐ์ อันอันใหม่พับเครื่องบินกระดาษไม่เป็น จนเกือบร้องไห้
ถังเปาขยับเข้าไป "เธอพับเครื่องบินเหรอ ถังเปาสอนให้"
อันอันใหม่ตาเป็นประกาย "เธอพับเป็นเหรอ"
"เป็นสิ คุณน้าสอนถังเปามา" ถังเปาหยิบกระดาษขึ้นมาหนึ่งแผ่น พับเครื่องบินอย่างตั้งอกตั้งใจแล้วยื่นให้ "นี่ของเธอ"
อันอันใหม่รับไป ดีใจสุด ๆ "ขอบใจนะถังเปา เธอเก่งจัง"