โจวเต๋อเฉวียนถูกจับแล้ว แต่เรื่องยังไม่จบ
คืนนั้น หลังจากถังเปาหลับสนิท ลู่เจิงก็กดโทรหาท่านกู้หย่วนซาน
"ท่านกู้ โจวเต๋อเฉวียนถูกจับแล้ว แต่ผมยังรู้สึกไม่สบายใจ"
เสียงของกู้หย่วนซานทุ้มหนัก "ว่าไป"
ลู่เจิงนั่งที่ระเบียง ลดเสียงลง "วันนี้ถังเปาร้องเพลงที่สิบเจ็ด ซึ่งเป็นเพลงของหน่วยลาดตระเวนปราบปรามยาเสพติด เธอบอกว่าพ่อของเธอสอนเพลงนี้แล้วร้องไห้ด้วย ยังบอกอีกว่าพวกพี่ชายถูกคนไม่ดีทำร้าย"
ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง
กู้หย่วนซานเอ่ยขึ้น "เป่ยชวนบอกกับลูกสาวเขาอย่างนั้นเองหรือ"
"ใช่ เด็กสามขวบไม่แต่งเรื่องเองหรอก สิ่งที่พ่อของเธอบอกไว้ก็คือ มีคนไม่ดีบอกเส้นทางของพวกพี่ชายให้คนอื่นรู้"
กู้หย่วนซานถอนหายใจยาว "ตอนนั้นฉันก็เคยสงสัยอยู่หรอก ทีมงานห้าคน เดินตามเส้นทางที่เปลี่ยนกะทันหัน ตามหลักไม่มีใครรู้ แล้วทั้งทีมก็หายไป ผิดสังเกตเกินไป"
ลู่เจิงกำมือถือแน่น "ตอนนี้โจวเต๋อเฉวียนถูกจับแล้ว แต่ยังไม่รู้ว่าเขาจะให้ข้อมูลได้แค่ไหน หลักฐานทางวัตถุต้องไม่ขาด อีกไม่นานเถ้าเฉินกับพวกก็จะถึงจุดพิกัด ผมต้องกำชับให้ชัดเจน"
