ขั้นตอนการอนุมัติเร็วกว่าที่คิด
เฉิงเยี่ยนชิวไปเร่งที่แผนกทะเบียนเอกสารสามครั้ง อีกฝ่ายก็เข้าใจความพิเศษของคดีแบบนี้ เลยเร่งดำเนินการให้เป็นกรณีพิเศษ สิบเอ็ดวันต่อมา เอกสารรับรองวีรชนอย่างเป็นทางการและเอกสารการคืนสถานะก็ออกมาครบ
เฉิงเยี่ยนชิวได้รับเอกสารเป็นคนแรกก็โทรหาเสิ่นเป่ยชวนทันที
"อนุมัติแล้ว"
"ดีมาก แจ้งญาติผู้เสียชีวิตได้เลย"
"ฉันอยากส่งไปด้วยตัวเอง"
เสิ่นเป่ยชวนเงียบไปหนึ่งวินาที:"ไปเถอะ เรื่องแบบนี้บอกทางโทรศัพท์มันไม่มีความหมาย คนเราต้องเห็นกระดาษนั้นด้วยตาตัวเองถึงจะเชื่อจริงๆ"
เฉิงเยี่ยนชิวจองตั๋วเครื่องบินไปฉางชาในเช้าวันรุ่งขึ้น จากนั้นต่อรถไฟความเร็วสูงไปเซียงถาน แล้วนั่งรถท้องถิ่นเข้าหมู่บ้าน
กูเวินหมิงอาศัยอยู่ในเมืองเล็กๆ แถวเซียงถาน บ้านสองชั้นแบบเก่า หน้าประตูมีต้นพุทรา เฉิงเยี่ยนชิวไปถึงตอนบ่ายสามโมง แดดแรงมาก
เคาะประตู คนเปิดประตูเป็นผู้ชายอายุประมาณสี่สิบกว่า เป็นลูกชายของกูเวินหมิงชื่อกูเจี้ยนกั๋ว
"คุณคือสหายเฉิงที่โทรมาหรือเปล่า?"
ใช่ค่ะ คุณลุงอยู่ไหมคะ?
"อยู่ เร็วเข้าเถอะ พ่อฉันรู้ว่าคุณจะมา ก็นอนไม่หลับเลย เมื่อคืนพลิกไปพลิกมาจนดึก"
กูเจี้ยนกั๋วพาเฉิงเยี่ยนชิวเข้าไปในห้องโถง กูเวินหมิงนั่งอยู่บนเก้าอี้หวายเก่าๆ ข้างๆ มีไม้เท้าวางอยู่ ชายแก่แปดสิบห้าปีร่างกายยังดีอยู่ แต่หูไม่ค่อยได้ยิน ต้องคุยใกล้ๆ
พอเห็นเฉิงเยี่ยนชิวเข้ามา กูเวินหมิงก็ยันที่วางแขนจะลุกขึ้น