วันสอบเข้าชั้นมัธยมต้น เสิ่นเป่ยชวนตื่นเต้นยิ่งกว่าถังเปาเสียอีก
เขาตื่นตั้งแต่ตีห้า ทำไข่ pancakes ในครัว อุ่นนม และหั่นผลไม้ใส่จาน พอถังเปาตื่นตอนหกโมงเห็นโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยอาหารก็อึ้งไปชั่วขณะ
"พ่อคะ นี่เปิดบุฟเฟ่ต์อาหารเช้าให้หนูเหรอ"
"กินเยอะๆ วันนี้มีการทดสอบร่างกาย ต้องใช้แรงมาก"
"หนูไม่ได้ไปรบสักหน่อย" ถังเปานั่งลงกัดไข่ pancakes คำหนึ่ง "พ่อตื่นเต้นกว่าหนูอีกนะ"
เสิ่นเป่ยชวนไม่ยอมรับ: "ไม่มีนะ ปกติก็ทำอาหารเช้าแบบนี้"
"พ่อปกติก็แค่ต้มบะหมี่ให้หนู"
"..."
ถังเปาหัวเราะ แล้วกินอย่างมุมมาม เก็บกระเป๋านักเรียนแล้วจะออกไป
เสิ่นเป่ยชวนตามหลัง: "พ่อไปส่ง"
"ไม่ต้องหรอก หนูไปเองได้"
"ส่งเถอะ"
ถังเปาไม่ปฏิเสธอีก พ่อลูกออกจากบ้าน เสิ่นเป่ยชวนขับรถไปส่งที่หน้าโรงเรียนมัธยมลูกหลานทหารเขตทหาร
หน้าโรงเรียนมีผู้ปกครองและเด็กหลายคนแล้ว หลายคนเป็นลูกหลานทหาร ผู้ปกครองแต่งตัวธรรมดาแต่ท่าทางการยืนบอกได้เลยว่าเคยเป็นทหาร
ก่อนถังเปาลงรถ เสิ่นเป่ยชวนเรียกเธอ: "ถังเปา"
"คะ?"
"ทำเต็มที่ก็พอ ไม่ต้องกดดันตัวเอง"
"รู้แล้วพ่อ" ถังเปาชูมือทำสัญลักษณ์โอเค "รอข่าวดีด้วยนะ"
จากนั้นเธอหันหลังเดินเข้าประตูโรงเรียน เงาหลังดูคล่องแคล่ว ผมมหางม้าแกว่งไปมาตามก้าวเดิน
เสิ่นเป่ยชวนนั่งอยู่ในรถมองเธอหายเข้าไปในโรงเรียน หายใจเข้าลึกๆ