ปิดเทอมฤดูหนาวสัปดาห์แรก ถังเปาก็ไปที่สำนักงานโครงการ
เฉิงเยี่ยนชิวเห็นเธอปรากฏตัวที่หน้าประตูแล้วตกใจ: "โอ๊ย ถังเปา วันนี้หนูมาได้ยังไง?"
"หนูบอกแล้วว่าจะมาช่วยงาน" ถังเปาสะพายกระเป๋านักเรียนยืนอยู่หน้าประตูสีหน้าจริงจัง "พี่สาวจัดงานให้หนูทำเลย"
เฉิงเยี่ยนชิวกลั้นยิ้ม: "เข้ามานั่งก่อน"
เสี่ยวซุนโผล่หน้าออกมาจากหลังจอคอมพิวเตอร์: "ถังเปามาแล้วเหรอ?"
"สวัสดีพี่ซุน!"
"อย่าเรียกพี่ซุนเลย เรียกจนฉันแก่ไปสิบปี" ตอนนี้เสี่ยวซุนก็อายุสามสิบกว่าแล้ว ไม่ใช่วัยรุ่นหัวร้อนเมื่อก่อน แต่ยังคงนิสัยร่าเริงเหมือนเดิม
เฉิงเยี่ยนชิวรินน้ำร้อนให้เธอแก้วหนึ่ง คิดแล้วพูดว่า "ได้สิ พอดีมีจดหมายชุดหนึ่งต้องจัดเก็บ เธอมาช่วยฉันเรียงตามวันที่ใส่แฟ้มเอกสารหน่อย"
"ได้เลย!"
ถังเปาวางกระเป๋านักเรียนลง แล้วพับแขนเสื้อขึ้นลงมือทำงานทันที เธอทำงานคล่องแคล่วมาก จดหมายกองหนึ่งถูกจัดหมวดหมู่เสร็จอย่างรวดเร็ว เรียงตามวันที่จากเก่าไปใหม่ได้อย่างเป็นระเบียบ
เฉิงเยี่ยนชิวตรวจทานรอบหนึ่งแล้ว ไม่มีข้อผิดพลาด
"ไม่เลวทีเดียว นานกว่าเด็กฝึกงานคนก่อนอีก"
"แน่นอน" ถังเปาหัวเราะคิก
หลังจากจัดการจดหมายเสร็จ ถังเบาเข้าไปหาเสี่ยวซุนดูเขาบันทึกข้อมูล "พี่ซุนทำอะไรอยู่คะ?"
"กำลังบันทึกเบาะแสที่เพิ่งได้รับเข้าฐานข้อมูล" เสี่ยวซุนชี้ไปที่หน้าจอให้เธอดู "เบาะแสแต่ละชิ้นต้องบันทึกข้อมูลผู้ให้ ข้อมูลตัวตนที่เป็นไปได้ของวีรชนผู้พลีชีพ เวลาและสถานที่ที่สูญหาย รวมถึงสถานะการตรวจสอบปัจจุบัน"