อันดับสองเปิดไพ่แล้ว คราวนี้ไม่ปิดบังฝีมืออีกต่อไป

ตอนที่ 18 อันดับสองเปิดไพ่แล้ว คราวนี้ไม่ปิดบังฝีมืออีกต่อไป

8 นาที· 1.8K คำ

กลับถึงบ้านนิรภัย เธอก็รีบหยิบหมาล่าทังหนึ่งถุงกับนมหนึ่งขวดจากร้านเครื่องดื่ม แล้วส่งให้ “บ้านคุณก็คือบ้านฉัน” พร้อมข้อความหนึ่งบรรทัดว่า “ชดเชยเบ้าตาที่บาดเจ็บของคุณ”

จากนั้นก็เปิดหน้าต่างแชตของ “จับคู่ฆ่าล้างเก้าตระกูล” อีกครั้ง

“ถึงลานขยะหรือยัง? เก็บเสร็จหรือยัง?”

จับคู่ฆ่าล้างเก้าตระกูล: เก็บเสร็จแล้ว แต่ยังมีของบางอย่างที่ฉันไม่ค่อยต้องการ เธอจะมาอีกรอบไหม?

หนอนคลั่งแห่งทะเลอุจจาระ: ไม่เป็นไร เธอกลับไปก่อนเถอะ

จากนั้นก็ส่งข้อความอีกข้อความให้ “บ้านคุณก็คือบ้านฉัน”

หนอนคลั่งแห่งทะเลอุจจาระ: ไปที่ตำแหน่งนี้ มีเสบียงที่คนท้องถิ่นทิ้งไว้ คุณติดค้างข่าวเสบียงแบบเดียวกันกับฉันหนึ่งข่าว

บ้านคุณก็คือบ้านฉัน: ...นี่คุณร่ำรวยจากการบังคับซื้อบังคับขายหรือไง?

หลี่เฉิงจื่อจัดการทุกอย่างเสร็จแล้วถึงไปอาบน้ำ หนังสือข้อที่สี่เขียนไว้ว่า การแบ่งปันทรัพยากรคือหัวใจสำคัญของความร่วมมือ

ชื่อจริงของ “บ้านคุณก็คือบ้านฉัน” คือจางซาน เป็นลูกคนที่สามของบ้าน ธุรกิจตระกูลล้วนทำในถิ่นของคนอื่น สมัยก่อนดาวครามปฏิรูปเปิดประเทศ เขาเชี่ยวชาญการเข้าบ้านคนตาย พอเปิดประเทศแล้วก็เปลี่ยนมาบุกบ้านคนเป็น บางครั้งยังรับงานแกล้งล้มเรียกค่าเสียหายด้วย

เป็นสำนักที่มีวิชาประจำตระกูลลึกซึ้ง ภายใต้อิทธิพลของวัฒนธรรมตระกูลอันเข้มข้นและการลงมือปฏิบัติ เขาทำงานมา 21 ปีโดยไม่มีตำหนิแม้แต่น้อย

แม้จะเข้าสู่เกมเอาชีวิตรอด เขาก็ยังใช้ชีวิตอย่างสุขสบายได้ด้วยฝีมือการแสดงอันยอดเยี่ยมและความชำนาญในการลงมือทำ แต่วันนี้กลับมาเจอหลี่เฉิงจื่อ คนที่ไร้น้ำใจ แถมยังไม่รู้จักสื่อสารด้วยการเรียงคำให้เป็นภาษามนุษย์

เขาคิดว่าคงเป็นเพราะยังไม่ได้ดูฤกษ์ยามของเมืองนี้ให้ดี คนทำอาชีพอย่างเขาก่อนออกจากบ้านต้องคำนวณวันดีวันร้ายกันทั้งนั้น

แต่เขาก็สนใจลานขยะที่หลี่เฉิงจื่อพูดถึงอยู่ไม่น้อย จึงตัดสินใจไปดูเดี๋ยวนี้ อย่างไรเสียยังไม่ได้ทำอะไร ก็มีข่าวหนึ่งติดค้างเธอไปแล้ว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป