”สหายเผย ไม่คิดเลยว่าใส่ชุดทหารจะเท่ขนาดนี้!”
นี่เป็นคำชมชั้นสูงที่เย่จื้อฟางมีให้เผยเช่าจวินเป็นครั้งแรก
ทว่า คำว่า ‘เท่’ เผยเช่าจวินไม่เคยได้ยินมาก่อน เมื่อเห็นสีหน้ายินดีของเย่จื้อฟาง ก็น่าจะเป็นคำพูดที่ดี โดยปกติแล้วสำหรับผู้ชายมักใช้คำว่า สง่างาม สูงโปร่ง และอื่น ๆ
เย่จื้อฟางเองก็เข้าใจดี เมื่อเป็นเช่นนั้นก็ไปถ่ายรูปก่อนเถิด จะช้าไปสักวันก็เรื่องหนึ่ง ซึ่งเป็นสิ่งที่เธอควบคุมไม่ได้เช่นกัน
ดีที่ร้านถ่ายรูปก็อยู่ใกล้ ๆ เย่จื้อฟางเดินนำหน้า เผยเช่าจวินเดินตามหลัง
เผยเช่าจวินรู้สึกถึงใจที่หวั่นไหวอีกครั้ง นับจากนี้ไปหญิงสาวตรงหน้าก็คือภรรยาของตน ขอแค่ได้แต่งงานกันแล้ว สองคนก็ไม่อาจหย่าร้างได้ ต่อไปจะให้นางค่อย ๆ ทำความรู้จักตนเอง
อันที่จริงเมื่อช่วงเช้า เผยเช่าจวินไปที่กรมทหารเพื่อเอาเอกสารออกมาแล้วก็กลับบ้านไปสักเที่ยว ที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะชุดนายทหารชุดนี้วางไว้ที่บ้าน เมื่อจะถ่ายรูป ก็ย่อมต้องสวมชุดทหารถึงจะเหมาะสมกว่า
แม่ของเผยเช่าหนิงไม่ได้เจอลูกชายใหญ่มาเกือบเดือนแล้ว การกลับมาของลูกชายใหญ่ทำให้นางดีใจมาก
“เช่าจวิน คิดถึงบ้านขึ้นมาหรือ? ในมือถืออะไรมา?” แม่ของเผยเช่าหนิงถาม
เผยเช่าจวินไม่อยากบอกเรื่องแต่งงานให้แม่รู้ อย่างน้อยตอนนี้ยังไม่ใช่เวลา เย่จื้อฟางยังคิดแต่เรื่องย้ายทะเบียนบ้านเสร็จแล้วก็หย่า ดังนั้นในช่วงเวลานี้ตนต้องพยายามให้นางหลงรักตนให้ได้