เรื่องราวทั้งหมดนี้ล้วนเกิดจากความคิดเพี้ยน ๆ ของเย่จื้อฟางที่คิดจะแต่งงานปลอม ๆ ครอบครัวที่บ้านนอกคิดว่าลูกสาวได้เจอผู้ใหญ่ใจดีช่วยเหลือ ก็เลยอยากย้ายทะเบียนบ้านเข้ามาที่กรุงปักกิ่ง ส่วนทางด้านเผยเช่าจวินนั้น ก็จัดการยื่นขออนุญาตสมรสอย่างเงียบ ๆ ราวกับว่าทุกอย่างมันสมเหตุสมผล
และแล้ววันศุกร์นั่นเอง เย่จื้อเหิงกับเผยเช่าจวินก็ปรากฏตัวที่ร้านเสื้อผ้าเสี่ยวฟางทีละคน
คนแรกที่ไปถึงคือพี่ชายสอง เย่จื้อเหิง เขารับปากกับเพื่อนร่วมงานว่าจะเอาตั๋วโทรทัศน์สีมาจากบ้าน แต่ดันชักช้าไปวันหนึ่งถึงเอามาให้
จริง ๆ แล้วเหตุผลก็ง่ายนิดเดียว คือที่บ้านเขาอยากขายตั๋วโทรทัศน์สีให้ได้ราคาดี
"ลูกชาย ตั๋วโทรทัศน์ที่บ้านมีอยู่แค่ใบเดียว ถึงแม้ว่าบ้านเราจะยังไม่มีปัญญาซื้อโทรทัศน์ในเร็ว ๆ นี้ แต่ที่ลูกขายตั๋วใบนี้ให้เพื่อนร่วมงานแค่ 300 หยวน มันน้อยเกินไปหรือเปล่า ตอนนี้ที่ตลาดมืดน่ะ ขายได้สูงสุดถึง 500 หยวนนะ แบบนี้ก็เท่ากับลูกขาดทุนไป 200 หยวนเลยนะ" พ่อบ่นอย่างอารมณ์ขุ่นมัว
"ใช่แล้ว ลูกชาย ตั๋วโทรทัศน์ใบนี้ ลูกยังต้องรอจนถึงสิ้นปีกว่าจะได้มา อุตส่าห์ทำงานหนักทั้งปีถึงได้ตั๋วมาแค่ใบเดียว เอางี้ไหม ลูกไปบอกเพื่อนร่วมงานว่าตั๋วโทรทัศน์ที่บ้านหาไม่เจอ ให้เขาไปถามคนอื่นเถอะ" แม่เอ่ยเสริม
ครั้งที่แล้ว ตั๋วเครื่องซักผ้าสองถังที่บ้าน เขาก็เป็นคนขายให้เย่จื้อเหิง ครั้งนี้เขาก็รับประกันไปแล้วว่าจะขายตั๋วโทรทัศน์สีของบ้านให้เพื่อนร่วมงาน ถ้าตอนนี้จะกลับลำ ต่อไปเขาจะเอาไหนไปสู้หน้าใครในโรงพักได้