เย่จื้อฟางกวาดตามอง เห็นแบรนด์เครื่องซักผ้าที่นี่มีไม่ต่ำกว่าสี่ห้าแบบ ทั้งไป๋หลาน เวยลี่ สุยเซียน เสี่ยวหยา ไห่ถัง ส่วนแบรนด์ต่างประเทศอย่างโตชิบายังไม่ได้เข้ามา
ถ้าถามถึงของยุคหลัง เย่จื้อฟางไม่รู้ว่าแบรนด์ไหนดี ตอนนี้ที่นี่ไม่มีป้ายราคาด้วยซ้ำ บางยี่ห้อไม่เคยได้ยินมาก่อน แต่ที่มาขายได้ คุณภาพต้องผ่านมาตรฐานแน่
"ฉันอยากได้เครื่องซักผ้าสองถัง รุ่นที่แพงที่สุดคือรุ่นไหน?"
พนักงานสาวคนนั้นพาเย่จื้อฟางไปหยุดหน้าเครื่องซักผ้าเครื่องหนึ่ง แล้วแนะนำว่า "แบรนด์นี้คือสุยเซียน เป็นแบรนด์ไฮเอนด์จากทางใต้ ราคาตลาดตอนนี้อยู่ที่ 455 หยวน 50 เฟิน ยังไม่มีโปรลดราคา ถ้าคุณว่ามันแพง ลองดูแบรนด์เสี่ยวหยากับไห่ถังได้ ราคาอยู่ที่ 380 หยวน"
เย่จื้อฟางชี้ไปที่เครื่องซักผ้าสองถังของสุยเซียนแล้วพูดว่า "เครื่องนี้แหละ ออกใบเสร็จให้ฉันที"
อา ตอนนั้นพนักงานสาวถึงกับอึ้งไป โดยทั่วไปแล้ว คนในกรุงปักกิ่งที่ซื้อเครื่องใช้ไฟฟ้าแพงขนาดนี้ได้มีน้อย ยกเว้นคู่ที่กำลังจะแต่งงาน
แต่ตรงหน้าสองคนนี้ คนหนึ่งดูอายุราวยี่สิบปี อีกคนก็เด็กเมื่อวานซืน ผู้ใหญ่ที่บ้านวางใจให้เด็กในบ้านมาซื้อเครื่องซักผ้าได้ยังไง?
"อืม ค่ะ ตามมาค่ะ เครื่องซักผ้ารุ่นนี้ต้องใช้บัตรเครื่องซักผ้าสองถังหนึ่งใบ แล้วก็คูปองอุตสาหกรรมอีก 46 ใบ คุณเอามาหมดแล้วใช่ไหม?"